Pagina's

vrijdag 12 mei 2017

over 5 teksten


Het eerste weekend van de paasvakantie ging ik op toneelweekend. Dat het geweldig was, ik nu al weer heimwee heb, ik veel gelachen heb,... daar ga ik het niet over hebben wel over een "opdracht" die we mee kregen.
Zoek een tekst die jou inspireert.

Omdat eentje geentje is, bracht ik er 5 naar voren.

Ik deel ze graag met jullie.


en dan deze zinnen:

Kan alleen moar geven
Wa'k te bieden hem
Kan alleen moar zeggen
‘t Weinige da'k weet
Ik heb zitten marchanderen
Opportunist
Moar met de liefde
Onderhandelde ni

(uit: Koning liefde - Tourist LeMc)

deze van Ida Gerhardt hoort er ook bij:

Wanneer een mens, door pijn getatoueerd 
afwerensmoe zich op zijn zijde keert, 
het zweet nog tracht te wissen met het laken; 
wellicht, wellicht dat ge eindelijk zwijgen leert.

Ik had voor mijn Ida nog nooit van deze Ida gehoord, maar toen we 6 jaar geleden beslisten om voor een Ida te gaan heb ik eerst de naam eens gegoogeld. En toen kwam ik op dit rauw gedicht uit. 

Naast deze kan er uiteraard ook geen klassieker ontbreken:

En dan nog een liedje om het af te leren. Ik ken niet veel van muziek. Echt niet. Een minpuntje van mij, ik geef het toe. Maar toen ik dit hoorde was ik fan. Fan van Belgische muziek (bleek dan nog een aangepaste cover te zijn van een andere Belgische grootmeester), vooral van muziek met een hoekje af. (en voor een fan van de Backstreet Boys was dit al straf genoeg, me dunkt ;) 

En jullie, hebben jullie inspirerende teksten? Teksten waar je een bepaald gevoel naar luistert, weemoedig meezingt of van buiten reciteert? 




woensdag 10 mei 2017

Jarige Ida

Ida is vandaag jarig.
Serieus, 6 jaar geleden lag ze nu voor het eerst bij mij, op mij, naast mij.
Dit schoon bolleke groeide uit tot een eigenwijze, gevoelige maar toch stoere meid.
Eentje zonder zittend gat
Eentje die graag lacht
Eentje die geen moppen kan vertellen
Eentje die graag liedjes uitvindt, want meezingen is haar ding niet
Eentje die mainstream niet begrijpt
Eentje die heel goed aanvoelt wanneer ze toch maar beter doet alsof ze bij de meute hoort
Eentje die van uitdagingen houdt
Eentje die precies weet wat, hoe en wanneer ze iets wilt.
Eentje die niet snapt als iemand haar niet snapt.
Eentje die falen geen optie vindt.
Eentje die alles wilt weten, alle details onthoudt.
Eentje die keihard uitkeek naar vandaag!
Ik bekeek vorige woensdag met haar wat mijn vestimentair plan was.
Compleet niet haar goesting. 
Dat liet ze dan ook duidelijk verstaan.
We zochten dan samen op pinterest naar een compromis. Ik wou een rok, zij wou strepen. Ik wou een lange rok met strepen, zij een minirok met strepen.
Helaas werd ik ziek, dan oscar, dan Jef, dan Tom (nog altijd, bij mannen duurt dat altijd wat langer voor die kiemen er allemaal uit zijn)
Om dus gisterenavond in actie te schieten.

Ik had enkel een streepjesstof die oké was voor Ida, geen patroon, geen afgelijnd plan.
Wie mij volgt op instagram, zag het al. 38 minuten voor middernacht was ik klaar met haar kledij. Ruim op tijd ;)

Ik ging voor een T - shirt en rok.

Ik begon met de rok.

Ik baseerde me op deze look en nam een streepjesstof die ik ooit had gekocht in de Veritas.
De horizontale strepen waren voor mij ideaal om zakken in te verwerken. Ik wou geen zijnaad.
Door een knipfout kon ik geen 2 evengrote zakken maken dus ging ik voor complete onsymmetrie: een zak links en een grote strik rechts.

 vooraanzichtgewijs werd het dit.
Voor de afmetingen hield ik mij aan deze afmetingen.
Aangezien ik geen zwarte elastiek in voorraad heb (en ook geen witte), nam ik boordstof. 
Voor de afmetingen van de boordstof keek ik naar die van de lulu broek die ik 2 weken geleden maakte. (ahja, zo 's nachts gaan meten bij uw kind, geen aanrader. Geloof me maar op m'n woord, geen aanrader)

Nu Ida heeft niet zot veel kleren en al zeker geen zwart dat hier op pastte.
Dus om 22u34 was mijn rok klaar en 10 minuten later had ik een basis gestikt voor een T - shirt.

(echt waar, lang leve de smartphone die me deze adequate info nu kan verschaffen ;) )
Dit allemaal samen werd dus
Hoe ik nu op dat nachtelijk uur nog aan zo een schoon gesneden velleke flexfolie kwam? In ons team zitten veel talenten, eentje daarvan heeft het talent om last minute collega's te helpen. Zij sneed dit uit voor mij, bracht dit dinsdag mee en het enige dat ik moest doen was een slogan leveren en die dus opstrijken. 

En dat beste kind ooit...
Genoot van haar dagje (echt als zelfs de Colruyt meedoet met jouw verjaardag, hoe cool zijt ge dan?!?)
 Kreeg een basketbalpaal (en bal) cadeau


video

Ida

(al van toen en toen en toen en toen)

zaterdag 29 april 2017

mais il est où le soleil?

De vraag die ik me de laatste dagen meermaals in verschillende talen heb gesteld.

Niet dat er geen zon was, maar ik dacht eerder aan een zacht lente zonnetje, zo eentje die mijn sproeten doet verschijnen, zo eentje die blote tenen toelaat, zo eentje dat de mensen niet raar naar jou kijken omdat je per sé met blote benen buiten wilt lopen,...

Zo eentje gelijk vandaag maar dan voor wat langer dus...

En omdat in stilte afwachten niets voor ons is, ging ik aan de slag met een zonnige,zomers, vakantiegevoel oproepend stofje. Allez voor mij dan toch, misschien draait u gewoon met uw ogen als je het ziet. En een broekenpatroon.

Want laat u vooral niet misleiden: je ziet Ida misschien al eens op een feestje in een kleedje, het blijft toch een voorstander van broeken.
(of eigenlijk shorten, maar daar moet de zon toch nog wat meer haar best voor doen ;) )

 Het stofje vond ik bij Veritas. De zakken zijn een overschotje van hier.
Het patroon is de Lulu, uit de laatste La Maison Victor.

En met een wel heel bereidwillige model geeft dit dit....

met veel plezier en onnozelheid presenteert ze haar nieuwe aanwinst...



De kleine broer moest er ook eens bijkomen en let op het strategisch geplaatst drinkbusje, express. Jawel. Mijn dochter denkt na over haar shoots ;)

En dit is één van de weinige kledingstukken die ik maakte die al spontaan door haar gekozen gedragen werden.

Maar betere foto's zijn daar helaas niet van ;)

Conclusie:  toppatroon voor mijn topdochter 



patroon: Lulu broek, La Maison Victor mei-juni 2017 - maat 116 gemaakt, van lengte net gepast, ik kon de zoom niet doen zoals ze het voorschrijven
stof (buiten het restje), fournituren: Veritas

vrijdag 28 april 2017

Hulp bij het plannen van onze reis...

Ik weet het, normaal is vrijdag de dag waarop je een lijstje te lezen krijgt van 5 dingen die op de één of andere manier vrband houden met elkaar.
Awel, deze keer niet. Ahneen, ik schakel jullie gewoon in om onze reis onvergetelijk te maken.
Met als beloning: eeuwige dankbaarheid. Hell yeah!

De kogel is door de kerk. Wij gaan dit jaar kamperen in Catalonië.
Serieus.
Dat het ver rijden is dat weten we al
Dat ze daar een soort van Spaans spreken ook.
Voorts hoop ik hier nog wat info te vinden:

Maar kruis ik nu mijn vingers en hoop dat jullie massaal verborgen parels, ervaringen (met kinderen tot 6 jaar), keileuke maar toch klein maar fijne campings,...willen delen met mij.
Echt. Denk aan de eeuwige dankbaarheid en weet je wat...ik stuur je nog een kaartje ook op.
Volgens google translate zeggen we dan binnen een dikke 2 maand:

fins a la propera


vrijdag 21 april 2017

lijstje van 5


Voor vandaag presenteer ik u de 5 principes rond opvoeden die ik op gaf nog voor de oudste 1 jaar was.

  • met stip op nummer 1. DE TUT. 't kind werd geboren met een enorme zuigkracht (volgens de verpleegsters, wat wist ik er van?!?) en de'r moeder (ik dus) er van overtuigd dat het kind noch een tuttemie noch een duimzuiger mocht worden. Dus volgens de verpleegster zat er maar één ding op: heler dagen met mijn pink in 't kind de'r mondje zitten of met mijn borst. Welgeteld één dag later kreeg de dochter een tut. Ongeveer 3 jaar later was ze er vanaf. 
  • mijn kind zal nooit studio 100 in huis hebben. Serieus. Ik vond dat niet kunnen. Niet dat ik iets tegen onnozele figuren heb (in mijn tijd grote fan van de pratende hond) maar commercieel gedoe, 't ligt toch niet in mijn favoriete koopschuif. 't kind was nog niet geboren of Tom kwam met een zacht, grappig clowntje in't rood af. Wisten wij veel wie dat was. Bumbalu. Blijkbaar, de beste vriend van Bumba. Nadien kwam er nog een dvd in huis, een poster van K3,...
  • het is oké als een maaltijd eens niet zo gezond maar geweldig lekker (ongezond) is.
  • ik zal steeds pedagogisch verantwoord bezig zijn met mijn kind. Of niet. Echt niet. Ik kan gerust in mijn zetel zitten kijken hoe (on)verantwoord ze buiten spelen. Zonder schuldgevoelens. Nem
  • daarnaast het overladen met aandacht, eens negeren van tijd tot tijd, in ons bed bijslapen, een wijzend vingertje, opgelucht ademhalen als ze even in hun bedje willen slapen, het jammer vinden dat ze alweer een dutje doet...
En jij? Had jij ook een idee wat je wel/nooit of te nimmer ging doen? Hoe lang hield jij het vol?

dinsdag 18 april 2017

cadeautje voor mezelf

Ik maak een lang verhaal kort: ik kocht een smartphone.
Wie het lang verhaal wilt, moet er maar eens tussen pot en pint achter vragen, het zou ons heel ver kunnen brengen ;)
Bovenstaande zin is gemeend,dus mail gerust :)

Maar die smartphone zat nog geen week in mijn sjakos te verdwalen als ik op zoek moest naar een hoesje.
Kreeg ik nu toevallig geen mail van smartphoto.

Serieus, karma lijkt me toch een speciaal gegeven.
Dus ik pluis hun website uit en zie daar een schoon aanbod hoesjes.



Ik kies, plak één foto, klik op bestellen en voilà 4 dagen later had mijn smartphone de hoes van zijn leven rond zijn lijf.



Zot content gelijk een klein kind ben ik.
Dus eu merci smartphoto!

En dan een vraag voor jullie. Zo'n smartphone, daar kunnen app's op. Hebben jullie aanraders? Ik hoor het graag

vrijdag 14 april 2017

in den beginne

ik beloofde jullie het vorige week en belofte maakt schuld...hier de 5 bewijzen dat ik nog piepjong ben. Als in...mijn eigen leeftijd en wat minder (toch ten opzichte van de gemiddeld 83.16 die ik ga worden)


  • Ik heb nog geen enkel grijs haar. Ik herhaal, puur om mijn zus te pesten, geen enkel grijs haar. Nergens niet. (voor't geval die eerst ergens anders komen dan op jouw kruin)
  • Ik kan schoenen, al heel mijn leven, kopen in de kinderafdeling. Serieus. Of dat nu te maken heeft met het jonger voelen al dan niet met geweldig kleine voeten, laat ik in het midden. We onthouden: kinderafdeling.
  • ik kan nog steeds ongepast rood worden als er ne schone gast iets aan mij vraagt, of gieberen om een flauwe mop #whatsmyageagain 
  • Ik bezocht nog maar 8% van de hele wereld, ging nog maar op reis in 20 verschillende landen. Het is nu zelfs statistisch bewezen dat ik nog jong ben én toch al 20 landen bezocht heb. En dat ik dus nog tijd heb om de overige 175. :)
  • Last but not least: ik heb nog 2 melktanden. In heel mijn leven ben ik al 3 keer naar de tandarts geweest, 3 keer omdat ik dacht dat ik een gat van jewelste had en 3 keer werd ik naar huis gestuurd met versgetrokken foto's die bevestigden dat ik én als melktandbezitster én gaatjesloos door het leven ga. Hell Yeah!

maandag 10 april 2017

twinning is winning?

Dat het tijd was om eens iets voor die ene zoon van u te maken.
En dat ge daar nu, ineens, plots en onverwacht, tijd én goesting voor had.
 


Maar dat de zus net dezelfde wou, daar had ge niet op gerekend. Het feit dat Ida in dezelfde pull kon als Osar (bewijs hieronder) maakte het wel wat makkelijker.


En voila, uw tijd en goesting draaide wat overuren (omdat overminuten nu echt een heel raar woord is, niet?)




Zin in herkleden hadden ze niet, ze moesten de wereld nog redden en dan van spiderman spelen en putten gaan graven op het veld.
We mogen blij dat ze even tot op het terras wouden komen ;)

stof: modecoupon
patron: Stof voor durf het zelvers 2, deze pull maar dan zonder knopen en in sweaterstof

vrijdag 7 april 2017

het gevolg

Ik ben nog niet oud. Echt niet.
Maar ik ben ouder geworden, dat wel.
De ene keer denk ik shit, de andere keer foert.
Maar helemaal ontkennen kan ik niet meer

  • flappende armen. Zeggen dat ik een onsportief type ben, is een understatement. Ik sport niet. Nooit. Tenzij het sportdag is, dan wel. En dan moet ik daar een half jaar van bekomen. Wel tot voor kort vond ik dat ge dat niet echt zag. Oké afgetraind zie ik er niet uit maar tegenwoordig flappen de onderarmen. Echt waar. Zeer vervelend nu de zomer eraan komt. Als u tips heeft, die van't slag zonder sport, hoor ik het graag
  • men spreekt mij aan met mevrouw. Eerlijk waar. Men denkt ook steeds dat ik zwanger ben (reden: lees hierboven) dus stokoud zie ik er nog niet oud maar mevrouw is toch al een teken, niet?
  • Ik hoefde laatst niet meer uit te leggen dat ik toch niet minderjarig was als ik aan kinderen begon. Iets wat ik tot mijn 30ste veel heb moeten doen. Samen met mijn pas te pas en onpas tonen. Die fase ben ik nu (helaas?) gepasseerd.
  • ik riep overlaatst naar mijn moeder: mama, stopt daar nu toch eens mee. Meer lachend dan boos, ofzo hoor. Maar men keek naar mij alsof ik een speciale was en begon te fluisteren: de'r zal iets aan de'r kop zijn. buiten het feit dat dit laatste echt is, ben ik blijkbaar op een (zichtbare) leeftijd gekomen dat ik mama binnenshuis zeg. Wat ik dan buitenshuis moet zeggen, daar ben ik nog niet aan uit.
  • toen ik een nieuwe bril kocht, zei de dame in kwestie dat het tijd werd voor een verfijnder model. Ik, verfijnder? toen wist ik het zeker...ik begin oud te worden.
Volgende week? De 5 bewijzen dat ik nog piepjong ben, ahja ;)

woensdag 5 april 2017

de dag dat ik eens gastblogger werd

Ik schrijf al lang. Ik had al eerdere blogs. Sommige staan nog online, andere niet.
Meestal met zeer gegrond reden.
Ik zat al in een redactieraad, schreef al mijn eigen schooltoneel (waar 165 kinderen elk hun rol in hadden, jawel)
Ik schreef al eens een review.

Maar gastblogger zijn, dat was ik nog nooit. Tot op 1 april.
Geen mopje.

En ja, ik voelde mij enorm vereerd dat Lieselot mij die kans gaf.
Echt, ik zit hier nog te glunderen.

Geniet mee...

WEEKENDTIPS MET MAMA-BLOGGER SOFIE!

weekendtipsOmdat wij moeders eigenlijk alleen maar van elkaar kunnen leren, ga ik vanaf nu regelmatig op zoek naar verhalen over het moederschap en hoe andere mama’s het weekend met hun kroost aanpakken. Weekendtips, je kan ze nooit genoeg hebben! Deze week is het de beurt aan Sofie, mama van drie: Ida, Oscar en Jef en lief van Tom. Deze juf van 21 snoodaards blogt over de vele g’s in haar leven: genaaid, gelezen, gezin, gebeurd maar ook geprobeerd en niet gelukt.  
Op vrijdagavond begint voor mij officieel het weekend. Zalig nietsdoen, rusten, uitslapen,… of neen wacht, die zin was een aantal jaren geleden de definitie.Het weekend begint nog steeds op vrijdagavond, maar uitslapen zit er niet meer in. Of dat aan mijn kinderen ligt? Dat denk ik niet, ik ben de stille momenten voor het lawaai, gekir en gekwebbel meer en meer beginnen waarderen. Stiekem ben ik er van overtuigd dat de ochtendstond echt goud in de mond heeft, dus wie weet hoe rijk word ik ooit.
Vrijdagavond houden wij hier aperitiefavond. Met bloemkool, gesneden wortels, afgehaalde frietjes, tv en pyjama’s. Al zijn die afgehaalde frietjes ook soms gewoon wok en die gesneden wortels chips.
Zaterdagochtend begint steeds met het klaarmaken van 3 koters tegen de klok van 9. Ida, de oudste en énige dochter in huis, gaat dan naar multimove. Tijdens dat uurtje leert ze verschillende sporten kennen én kan ze al haar ochtelijke energie kwijt. Na een uurtje pikken we haar weer op. Ondertussen genoten de jongens en ik van elkaar. We kopen een bloemeke of gaan een koek eten bij de bakker, hier om de hoek. Soms fietsen we ook gewoon wat rond. En als’t regent, rijden we gewoon naar huis. Tom profiteert van het moment om wat te verbouwen of uit te slapen.
weekendtips
Eén keer per maand proberen we een echte uitstap te doen. Zo gingen we 2 weken geleden naar Genthet huis van Alijn bezoeken. Ze hebben er een rondleiding vanaf 4 jaar, dus perfect voor de oudste 2 hier. We hebben ook een abonnement op de zoo/planckendael. Even een stevige hap uit het budget maar na 3 keer heb je dat er al uitgehaald en ik garandeer jullie dat er steeds wat anders te beleven valt. Het klinkt als een goedkoop promopraatje maar soms is de waarheid niet meer dan dat.
Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar bij ons kan er in het begin van de maand al wat meer van af dan op het einde van de maand. Om dat op lossen heb je niet meer nodig dan een bos. In elk seizoen hier een voltreffer. Kampen bouwen, in bomen klimmen, verstoppen, gewoon wandelen en dat allemaal voor niets!
Er zijn ook zaterdagen dat we gewoon genieten van onze tuin. We hebben geen omheining rond onze tuin dus Ida en Oscar bevinden zich al vaak in de velden achter ons. Ja, echt waar. Zo lang de boer het nog niet ingezaaid heeft, gaan ze met hun stokken en schep op pad. We hebben het geluk van 3 kinderen te hebben die geen zittend gat hebben. Ze moeten in beweging zijn. Zo kregen we onlangs van vrienden een klimtoren cadeau. Je kan er op klimmen maar ook een winkeltje mee houden. Aanrader.
weekendtips
Als het weer niet toelaat om buiten te spelen dan bakken we. De mensen die me kennen weten dat ik geen kookwonder ben, maar als zelfs ik cupcakes kan maken dan kan iedereen het. Af en toe knutselen we ook samen. Ida trekt haar ook graag terug in de wereld van lego terwijl Oscar en Jef dan weer genieten van playmobil of ruzie maken. Dat ook.
Aangezien wij wonen in het dorp waar Tom opgroeide, springen er ook regelmatig vrienden binnen. Die blijven eten of we rijden ergens samen naar toe. Daarnaast groeide Tom op een boerderij op. Ida, Oscar en Jef doen niet liever als naar hun “pit” gaan helpen: paarden eten geven, rijden met de tractor, gewoon rondlopen met een kapotte emmer,… Het leven kan soms heel eenvoudig schoon zijn. De enig traditie die wij hier in ere houden is die van zondag = wasdag. Al het vuil spoelen wij (symbolisch) af en maakt ons klaar voor een frisse start van een nieuwe week.
Mijn beste tip voor een geslaagd weekend? Niets moet! Doe enkel wat je wil. Laat je vooral niet te veel leiden door trending topics op facebook/instagram/… Als jij niet graag knutselt doe je er niemand een plezier mee om persé een moederdochter workshop knutselen te volgen. Als je liever op jouw gemak thuis bent, dan doe je dat toch gewoon. Je hoeft je daar niet voor te verontschuldigen en zelfs niet voor te verantwoorden.

maandag 3 april 2017

luchtig, fris,...

 In de stoffenkast lag een zomers, fris en luchtig stofje. Geen idee wat er ik van plan mee was toen ik kocht. Ik weet zelfs niet meer waar ik het kocht. Maar 't feit dat het in mijn kast lag is een bewijs van gekochtigheid :)
Ida en ik zochten een patroon dat het luchtig zou houden. Nu op een lange broek, meer dan eens op een short en misschien ooit eens op een rokje. Dromen kan gene kwaad, niet waar?
Dus gingen we voor de butterfly top uit La Maison Victor.
En de styling nam die dochter wel heel serieus. Er werd een plekje rommelvrij gemaakt om dan met nieuwe "rommel" af te komen.

 oh en wie zich nog dit herinnert? De dochter wou kort haar, ik lang, dus we maakten een compromis. Niet voor eerste noch voor de laatste keer ;)


  
Met attributen enal.
Ook met diva streken enal.
 Maar vooral met een  goedkeurend oog.
En met dit eerste luchtige en frisse naaisel is hopelijk de start gegeven van vele ;)


vrijdag 31 maart 2017

stastistiek

Statistiek is de wetenschap, de methodiek en de techniek van het verzamelen, bewerken, interpreteren en presenteren van gegevens. Het is een onderdeel van de wiskunde.

En voor zover dit weetje.

Of toch niet.
Ik schreef me in om 40 dagen te bloggen. Op voorhand wist ik al dat dit me niet ging lukken. Ten eerste heb ik geen tijd om elke dag te bloggen, ten tweede geen inspiratie en ten derde val ik de mensheid niet graag lastig.

Hoewel dat laatste niet bewezen is :)
Maar het was wel de sjot onder mijn kont die ik nodig had om op zoek te gaan naar nieuwe insteken om deze blog levendiger te maken, meer gelezen te worden (want dat is toch wat je uiteindelijk wilt), meer bezoekers krijgen (die dan toch het een of ander interessant zouden moeten kunnen lezen),...

En vandaag ik ging eens kijken in mijn statistieken.

Wat blijkt. Ik heb zowaar artikels die door meer dan 1000 mensen gelezen werden. 
1000 mensen!

Dus hier...mijn meest 5 gelezen artikels allertijden. 

Op een vijfde plaats over het schoonste verjaardagskleedje dat ik al maakte voor mijn dochter. 

200 lezers meer toen het ging over dekentjes

Nog eens 200 lezers meer die dachten iets te weten te komen over vissen, maar die ik bij hun pietje had want het ging eigenlijk over zwangerschapskwalen en een rokje. Sorry daarvoor.

En toen waren er plots meer dan 1600 paginaviews voor een één jarige Ida. Wacht effe, Ida? 1 jaar? Het lijkt gisteren, maar helaas kan ik nog net genoeg tellen om te beseffen dat dit ook al bijna 5 jaar geleden is. 

En de topper gaat over kleedjes. Niet eens de schoonste, niet eens de spectaculairste maar blijkbaar wel de meeste bekekene

Tot zover het presenteren van deze gegevens, het interpreteren laat ik aan u over ;)

maandag 27 maart 2017

mama leest

Als er iets is dat me compleet rustig maakt, is het boeken lezen.
Ik lees beroepshalve 5 boeken op een jaar. Da's een soort verplichting aan mezelf. om mee te zijn, om meer te weten, om een betere versie van de juf te worden die ik nu ben. Dat is een beetje van moetes.

Daarnaast lees ik heel graag van willes maar vind ik heel weinig tijd om te lezen.

Ik zocht een uitdaging, een duwtje in de rug.
En voila toen vond ik dit 
Over een geweldige duw in de rug gesproken.

We zijn nu maart.
En ik kan volgende dingen al afstrepen
  1. een boek met meer dan 700 pagina's  (De ontdekking van de hemel, Harry Mullisch)
  2. een boek met minder dan 200 pagina's (survivalgids, hoogsensitief)
  3. een boek geschreven door meerdere auteurs
  4. een boek geschreven door iemand die jonger is dan mij
  5. een boek waarvan er wereldwijs minstens 100.000 exemplaren verkocht zijn (De ontdekking van de hemel, Harry Mullisch)
  6. een self published boek
  7. een boek gepubliceerd in 2017
  8. een boek geschreven door een celebrity
  9. een boek met een titel die meer dan vier woorden telt
  10. een boek met een titel die bestaat uit één woord
  11. een boek met een kleur in de titel
  12. een boek met een nummer in de titel
  13. een boek met een illustratie op de cover
  14. een non - fictie boek
  15. een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen
  16. een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt
  17. een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. een boek waarin één seizoen centraal staat
  19. een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen (De Slembroucks - Peter Theunynck)
  20. een boek gepubliceerd voor je geboren werd
  21. een boek dat je al een keertje las
  22. een ver-van-je- bed- boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
  23. een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest (Woeste jaren - Rodrigo Hasbún)
  24. een boek uit de bibliotheek
  25. een boek dat je leende
  26. een boek met een vleugje magie erin
  27. een boek dat je ooit op school moest lezen
  28. een boek dat iedereen en z'n moeder al gelezen heeft, behalve jij
  29. een boek dat ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
  30. een eerste deel in een reeks 
ik moet eerlijk toegeven dat aan dit tempo, ik er nooit ga geraken, dus zal ik op zoek moeten gaan naar boeken die voor meerdere punten gelden. Suggesties? Of gewoon boek dat ik echt moet gelezen hebben?

vrijdag 24 maart 2017

mijn grootste fouten

Ik ben nog jong, maar soms deed ik dingen waarvan ik achteraf dacht...dat? Nooit meer!



  • 2 heel goede vrienden van me willen koppelen. Op dat moment leek het me schitterend, maar al van bij de eerste ontmoeting tussen die twee liep het niet hoe het zou moeten lopen. Het bleek een voorbode te zijn voor het niet slagen tussen die 2. Ze zijn nog vrienden. Van mij, niet van elkaar, helaas.



  • denken dat ik Nathalie Imbruglia zou kunnen zijn. Welkom boyfriend jeans, oversized top, giletje, zangtalent én kort haar. Geen van deze 5 dingen bleken aan mij besteed om wel heel verschillende redenen. Een dikke kont, redelijk goed voorziene vanvoor, echt geen talent voor zingen én geen kop voor kort haar. Dus ik onthoud voor de rest van leven vooral geen kop voor kort haar. De rest vergeet ik af en toe, maar word ik wel teruggefloten (vorige week nog in de klas: Sofie, sorry dat ik het zeg maar als jij zingt lijkt dat een beetje op een ezel...tja waarheid en kindermond, u kent dat wel) Ik ga dus, ooit als ik grijs én oud ben, voor de bommalook met opgestoken haar want kort...nooit meer. 



  • Ik ben nogal een witte. Ik krijg geweldig veel sproeten in de zon maar een kleur, niet echt. Er was een tijd dat ik dat heel jammer vond en wou gaan voor de gezond bronskleurige look. Enter de zonnebank. Maar omdat ik wou dat de mensen dachten dat ik van nature zo bruin was, liet in mijn ondergoed aan. Ahja de bandjes van mijn bh gingen de illusie opwekken dat het allemaal naturel was. Waar ik op dat moment met mijn gedachten zat, weet ik nog steeds niet maar dat mijn bh (vooral de slotjes) in mijn rug gebrand stonden kan ik me nog steeds voor de geest halen. Schoon wit is ook niet mis.



  • Ik liet ooit eens 2 mannen binnen omdat ze met mij wouden praten. Ik dacht dat dat echt was. Zo eens discussiëren van tijd tot tijd doe ik eens graag. Bleek dat die mij wouden overtuigen over het einde der einde.  Met mij de bijbel wouden bestuderen, de wachttoren lezen. Ik woonde nog thuis, mijn papa die het snel plaatje wel doorzag, stuurde ze vriendelijk maar kordaat de deur. Elke zaterdagochtend belde ze terug aan om met mij te komen babbelen. Na een nog steeds vriendelijk maar waarschijnlijk nog kordater woord van mijn papa, kwamen ze niet meer terug. 



  • als eerste date naar een thriller gaan. Ik ben een schijtluis, echt waar. Ik leef me nogal goed in. Het is een talent dat toen niet gewaardeerd werd. :)
En deden jullie al dingen waarvan je nu denkt...dat nooit meer! Ik lees het graag (want naast een groot inlevingsvermogen bezit ik nogal een grote portie nieuwsgierigheid ;) )



maandag 20 maart 2017

mama baas


Op maandag ga ik stilstaan bij de dingen die niets met het moederschap te maken hebben. Dingen die me blij maakten, ontroerden, verrasten, deden glimlachen,...En enkel datgene dat niets met mijn koters te maken heeft.

Dingen die me net dat meer maken dan een mama.
Want naast mama zijn wil ik zo veel meer zijn dan een zwart gat.
Een uitdaging want ik weet niet of ik wekelijks iets vind. Dat klinkt zeer neerslachtig maar dat is het allerminst. Er draait gewoon heel wat rond mijn drietal waar ik oprecht van geniet, dus ga ik op zoek naar de andere dingen. Bewust.

Vanaf volgende maandag, want nu liggen we met 2 te bekomen van een nachtje overgeven en diarree.
Iets waar ik uren zou kunnen over schrijven mocht mijn maag niet zo weerbarstig doen.
Vanaf volgende week, dus. Wie doet er mee?


vrijdag 17 maart 2017

uit een kindermond

1.
Een schreeuw, gevloek.
ik vraag wat er scheelt
en Oscar antwoordt helemaal boos en toch ook wat in paniek:
Mijn haar zakt af

2.
- ik heb mijn pap opgedrinkt.
- heb jij jouw pap opgedronken, venteke? Keigoed.
- ah opgedronken is de voornaam

3. als ik lang haar heb met krullen dan ben ik megamindy.

4.
- ik ga later verliefd worden op mijn zus
- oei, da's lief maar ik weet niet of dat feitelijk mag.
- maar dan ben ik groot en gij dood, dus dan mag dat wel

5.
mama, ik ga dan nu gaan sexen hé
(met licht geschrokken blik volg ik hem naar de tuin, hij zet hem gemakkelijk op 2 tuinstoelen en zet de zonnebril van zijn zus op, ik vermoed dat hij relaxen bedoelde, laat ons hopen ;) )

zondag 12 maart 2017


verwachtingen hoog gespannen
teleurstellingen des te diep
door gevoel overmannen
niet tevreden hoe het liep

hoop ontkende tegenslag
prioriteit is meten
voelend als een zwaar gelag
jezelf ben je vergeten

waar ben jij gebleven
jezelf geheel niet waarderen
alleen van een ander leven
slechts schaduwen resteren

wat komt mag je baten
vergeten wat een ander wil
vooruitzichten losgelaten
en dat is nu het verschil

vrijdag 10 maart 2017

groene vingers

Ik heb geen groene vingers. Toch niet in de figuurlijke betekenis.
Ik kan zelfs een plastieken plant laten sterven. Ge hoeft mij daar zelfs niet voor uit te dagen, dat lukt me zonder enige moeite.
Maar toen we verhuisden, nam ik me voor om wat meer groen in huis te halen.
Want eerlijk? Ik vind dat gezellig zo een vensterbank vol groen of een tafelke vol met potten met daarin kronkelende vetplantjes of op mijn keukenblad een bos bloemen zien staan.
We wonen hier nu al bijna 3 jaar en er zijn 5 planten die het hier al een jaar (of langer volhouden)
Bij deze...voor allen die geen groene vingers hebben maar toch graag wat groen hebben, haalt ge het best het volgende in huis. (ik heb al die namen moeten googlen, ik schrijf er de benamingen bij die ik de plant geef)

1. spathiphyllum ofte luiwijven plant:
deze kreeg ik voor mijn verjaardag 2 jaar geleden. De plant laat zijn bladeren hangen als er waternood is. ongeveer wekelijks is goed. Ze mag niet in de zon staan want dan worden de bladeren wat gelig. Maar echt, 2 jaar in leven!
oh en de bloem heeft zich even ostentatief gedraaid. Een plant met divastreken. 

2. orchidee ofte ziekenhuisbloem
Aangezien ik al wat in het ziekenhuis heb gelegen heb ik al een aardige collectie uitgebouwd van deze plant. Die moest ik trouwens opzoeken onder witte bloem hangende aan de tak plant. Als ge lang genoeg door scrolt, kom je er op uit ;)
Een gerief in huis als ge graag een bloemeke ziet. één keer per week krijgen ze een badje van mij en voorts wat licht en zon.
 
oké op de foto lijkt dat ik alle licht weghou, maar maak de som van een fototoestel waarvan de laatste dagen geteld zijn en lange werkdagen en je krijgt dit ;)

3. Sanseveria ofte de bommaplant EN 4. de Sapjesplant

Hoe meer hoe liever. Ik heb er gekregen van mijn meter ofte bomma, maar ook van een collega, een vriendelijke buurvrouw. De gele bladeren zijn van eens een andere plek uit te proberen en wat overdadig veel licht gekregen te hebben. Shame on me. 't staat daar, voor een oplettend oog, ook een aloë vera tussen. Ook al meer dan 2 jaar in mijn bezit!

5. de stekelplant ofte cactus (vermoed ik )

2 kleine planten achter elkaar. Eentje alleen en eentje in een trio. Ze waren zowaar gedoemd om op mijn keuken terecht te komen.

Voila er zijn er nog een paar die hard hun best doen om het hier te overleven én ik vermeld er veiligheidshalve niet bij welke het niet gehaald hebben.
Maar ik vraag me dan wel af: zijn er overlevers die jullie mij aanraden? Want hoe meer, hoe liever.