Pagina's

vrijdag 17 augustus 2018

de 5 van vrijdag

Dames en heren,

bij deze kan ik jullie al verklappen dat ik onlangs de trotse eigenaar van een lichtbox werd. Ik ben er mij volledig van bewust dat het hipheidsgehalte al minstens gehalveerd is, maar daar kijken we niet zo naar. De uitdaging is een quote te vinden die op drie regels past en liefst niet te lang is, want ik heb geen bijzonder grote lichtbox.
En elke week verander ik trouw mijn quotes.
Bij deze mijn top 5 quotes die ik al gebruikte.
(met foto's van op tinternet, ik ben daar heel eerlijk in ;) )

Afbeeldingsresultaat voor lichtbak quotes

Afbeeldingsresultaat voor me time

Afbeeldingsresultaat voor tjik tjak vollenbak

Afbeeldingsresultaat voor lightbox quotes

Afbeeldingsresultaat voor lightbox quotes
En wat is jullie favoriete quote? Geef me maar gerust wat inspiratie :)



zaterdag 11 augustus 2018

De short

Dames en heren,

zet u nogmaals gemakkelijk neer. 

Niet omdat ik jullie hier ga verwennen met één of ander geweldig verhaal (hoewel het kent een happy end), niet omdat ik jullie ga omver blazen met een combinatie van naaisels die ge zelf nog nooit had gezien of bedacht had, niet dat ge zo onder de indruk gaat zijn van mijn tempo, niets van dat allen. Daarvoor verwijs ik jullie met veel liefde door naar de echte, heel actieve, steeds schoon fotograferende talenten onder ons.

Neen dames en heren,
de reden dat ge u moogt zetten is omdat ik ontzettend fier ben op mezelf. Jawel, daar hoort een klein applausje bij. Doe nu nog een beetje zuinig, ge weet ten slotte niet waarom ik fier ben op mezelf en als nadien blijkt dat ge gelijk een gekkin hebt zitten klappen voor een onnozelheid (wat ik mijn geval zeker zo kunnen) maakt g u zelfve misschien wat belachelijk. Dus wees gerust zuinig. Maar toch, doe het gerust. Het kan bevrijdend werken.
Al 7 jaar hanteer ik een naaimachine, met wisselend succes. Daar zijt ge steeds bevoorrecht getuige van mogen zijn, maar helaas zijn er in die 7 jaar (amaai jongens als ik dat zo herhaal lijkt me dat wel heel lang) weinig kledingstukken die veelvuldig gedragen werden. 
Oké, soms misschien omdat ik mijn eigen kweeksels wat kleiner inschat dan dat ze in werkelijkheid al zijn, mijn eigen gat in een reeds vermagerde (dus nooit gehaalde) afmeting mat,  soms misschien omdat ik iets maakte dat ik geweldig vond maar bij nader inzien eerder thuishoort bij een voddenmarsjang, soms omdat ik verzaakte (heerlijk woord trouwens) om de kunst van de afwerking in acht te nemen, allez kortom uitleg genoeg maar bij deze heb ik iets kunnen maken dat al heel de maand gedragen werd.
En dan nu...een heerlijk luid applaus.

Het betreft een short. (ik snap dat het applaus wat minder wordt, maar het hoefde niet zo duidelijk te zijn) Zo ene in een stofje dat eigenlijk niet voor shorten is (maar ik kan u helaas niet zeggen voor wat wel dan) waardoor het er al iets afgedragender uitziet dan het eigenlijk is. Maar dat geneert niet: het kind is blij, ikke fier,... wat wilt een mens nog meer 

(ja ik kan ook wel dingen opsommen wat ik nog zou willen, maar laten we even in dit moment van fierigheid blijven ;) )





stof: stoffen van Leuven
patroon: tintin (de meest eenvoudige vorm)

zondag 22 juli 2018

De zoektocht

Jef is onze jongste. Bijna 3.
Daar gaan we niet te veel bij stil staan, maar vandaag wil ik het wel hebben over het feit dat hij bij mij soms een tweestrijd aanwakkert.

Dat hij een jongen is, hoeven we niet aan te twijfelen.
Ene met alles erop en eraan, zoals de gynaecoloog het bijna 3 jaar verwoordde.

Het is ook ene die graag,heel graag, een prinsessenjurk draagt of een mega Mindy cape. Of allebei te samen.
We laten hem doen. Wie mij volgt op instagram, kan dit regelmatig zien. Die jurk heeft Ida ooit gekregen en wordt eindelijk gedragen. Die cape maakte ik (ook voor Ida) maar ik ben blij dat deze ook afgedragen wordt. Ja echt afgedragen, om de 2 dagen moet ik deze wassen want Jef heeft het graag proper.
Hij gaat ook zo naar school, naar buiten, naar de winkel, naar de speeltuin, naar de zee, naar de markt,... Als hij zin heeft in zijn cape, dan draagt hij die. Als hij zin heeft in zijn prinsessenkleed, dan ook. Wij, Tom en ik, hebben daar geen problemen mee. Echt niet. Mensen die dit als onnatuurlijk omschrijven (echt, zo zijn er), kijken we vol medelijden aan en aarzelen we niet om het voor Jef op te nemen.
De meeste mensen echter vinden dat schattig en laten dit ook blijken. Jef geniet van deze aandacht, met volle teugen, het mag gezegd worden. Hij draait dan rond of doet een vliegende Mega Mindy na (echt studio 100, als ge ooit een stand in nodig hebt, bel ons)

En toen nam hij een rok uit de kast van zijn zus. Een zwierrok. Die ik eens maakte om haar er van te overtuigen dat rokken ook leuk konden zijn. Ze koos zelf de stof enal om hem dan veilig onder haar berg shorten te verstoppen. Alwaar Jef hem toch vond.

En toen wisten we het niet zo goed meer. Verkleden als prinses, mega Mindy,... het is en blijft verkleden. Een ander rolletje aannemen. Een rok dragen is... als jezelf een rok dragen. Wat we supercool vinden bij Ida brengt ons in vertwijfeling bij Jef.
Meisjes die jongens kleren dragen, die stoer zijn, bmx'en, ... zijn dik oké. Het feit dat Ida geen gaatjes in haar oren wilt, doet me niet aarzelen. Ik zou het niet fijn vinden moest Jef gaatjes in zijn oren willen én enkel nog kleedjes of rokken wilt aandoen. Mocht Jef echter willen ballet dansen of een andere typische meisjeshobby willen doen, zou hij dat zeker mogen. Maar die rok, werken we wat tegen. Die zwierrok lijkt een grens. Voor Tom. En misschien ook voor mij. Al heb ik het daar heel moeilijk mee, dat ik het daar moeilijk mee heb.

En ik besef heel goed dat hij nog maar 2 is, dat alles een fase is of kan zijn, maar het feit dat ik "jongensdingen" bij mijn dochter toejuich en koop of maak maar bij mijn zoon het omgekeerde eerder afwimpel, maakt dat ik me daar heel schuldig over voel.

Tweestrijd dus ergens in mij. Hoe zouden jullie daar mee omgaan?

woensdag 11 juli 2018

op kamp.

Ida is vertrokken voor 5 dagen kamp.

Ze is wel wat gewoon. Ze ging met school al 4 keer op driedaagse én jawel ze is nog maar 7.
Toch was het eerder met een bang hartje dat ze besloot mee te gaan op kamp. Ze gaat immers niet naar één van de scholen hier in het dorp, maar rijdt gewoon mee met mij. Dus heel veel kinderen kent ze hier niet, maar genoeg om vanochtend in de douche te springen (echt waar, ik noteerde het bijna in mijn dagboek) en haar chiro uniform aan te trekken én zonder al te veel om kijken op de bus te springen richting Mol.

In haar koffer zit voor elke dag een proper onderbroek (ge weet maar nooit dat ze dat aan zou doen), short, T-shirt en topje (ook kousen hoor).
Die topjes maakte ik zelf.

De stofjes lagen hier allemaal stof te vergaren, ik kocht alleen af en toe wat boordstof om het geheel wat meer af te maken. Ge weet immers ook niet of die topjes nog draagbaar terugkomen en in het geval van wel, moeten ze toch effectief draagbaar zijn hé.

Als patroon gebruikte ik het Van Katoen hemdje. Heel gemakkelijk, vooral omdat je dat af print en als je patroonpapier even op is, is dat mooi meegenomen ;)





Zij heeft haar favoriet, jullie ook?

dinsdag 1 mei 2018

Fly me to the moon...

Soms koopt ge een te klein stuk stof voor het plan in uw hoofd en moet ge iets anders bedenken.
Soms koopt ge boordstof in een kleur dat ge bijna nooit kunt gebruiken.
Soms denkt ge niet echt na en pakt ge het eerste beste patroon dat ge volledig vindt.
Soms vindt ge ook een patroon in één keer volledig.
Soms wilt ge snel resultaat. En liefst ook met contente ontvangers van uw gerief.
Soms wilt ge ne normale foto van dat gerief aan de ontvanger.

En heel soms lukt u dat allemaal.

Owyeah!!!


♥ voor Oscar in een Billie.


stof: Lily Balou, mondepot
patroon: Billie, zonen09, maat116 zonder naadwaarden