Bakfiets of fietskar?

7 jaar geleden, toen Ida geboren was wou ik een fietskar.
2 jaar geleden, toen Jef 1 jaar was, kochten we een bakfiets.

Waarom het ene en niet het andere? Vorige week kon je 5 voordelen lezen van de fietskar en toch kozen we er voor 2 jaar geleden voor om een bakfiets te kopen. Waarom?

Wij opteerden voor een Gazelle Cabby bakfiets omdat het de bedoeling was dat ik er mee naar school zou fietsen (13km enkel). De Cabby weegt niet veel (2 bruggen over) en is niet veel breder dan een gewone fiets (smal weggetje onder spoorwegbrug). Je mag tegen de rijrichting rijden zoals een gewone fietser (want maar 2 wielen) We maakten hem (lees als in Tom deed dit) zelf elektrisch (na een week zonder en elke keer een stervende mezelve op school). De fiets zelf vonden op we op 2de hands, met regenkap en maxi cosi steuntjes. Die laatste hebben we nooit gebruikt, het eerste al meermaals.

Wel, speciaal omdat het vrijdag is... de 5 voordelen van een bakfiets

1. Direct vertrekkensklaar
We hebben het geluk van een ruime garage te hebben (ook al kan ik boeken vol schrijven met de rommel die hier staat) maar onze fiets laadt op, ik ontkoppel en ik vertrek. Simpel als dat. Aangezien ik de enige ben die met de bakfiets rijdt, staat het zadel steeds op de juiste stand maar als Tom er ook mee wilt rijden komt er geen sleutel aan te pas.

2. Contact
Ik zie ze en ik hoor ze en dát is een geweldig voordeel bij 3 kinderen. Ik kan met andere woorden ten gepaste tijden ingrijpen bij ruzie :) En laat ons eerlijk zijn: ze zijn op een leeftijd gekomen dat dit handig is.

3. Winkel
Omdat onze bakfiets altijd vertrekkensklaar is en ik er mee mag rijden alsof het een gewone fiets is, (2 wielen) ga ik er ook kleine inkopen mee doen, want dat is gelijk een auto die klaar staat. Handig!

4. 3 kinders
Wij kregen in onze fietskar 2 van de 3 kinderen. In de bakfiets kunnen ze allemaal naast elkaar zitten. Ola pola zegt een oplettende lezer nu, op de foto zitten ze niet naast elkaar! Klopt, we hebben er een extra stoeltje (met buikgordel) aan vast gemaakt voor het comfort van de kinderen want 13 km blijkt net iets te ver te zijn als je tegen elkaar gedrukt zit.

5. Grootte
Ida zat met haar hoofd tegen het plafond van de fietskar. Je kan dat er niet afhalen. Bij de bakfiets heeft ze dit ook voor met de regenkap maar omdat we zelden fietsen als het echt zwaar regent, zit ze toch comfortabeler in de bakfiets dan in de fietskar 2 jaar geleden.

fietskar of bakfiets?

7 jaar geleden, toen Ida geboren was wou ik een fietskar.
2 jaar geleden, toen Jef 1 jaar was, kochten we een bakfiets.

Waarom het ene en niet het andere?

1. Eigen fiets
Je eigen fiets ken je het best van al. Je hebt goede versnellingen, je kent de remafstand (die wel wat verandert maar toch) je zadel zit goed,... allemaal voordelen die je behoudt als je een fietskar koopt.

2. Afkoppelbaar
Je rijdt ergens heen, laat de fietskar daar, en fietst zelf verder
Of
Je rijdt ergens heen, één van jouw snoodaards viel in slaap en je bouwt de fietskar in no time om tot wandelkar.
Of
Je hebt een tuinhuis waarin je de fietsen zet, een fietskar is misschien breder als een bakfiets maar je koppelt hem los en je zet deze gewoon naast jouw fietsen.

3. Opvouwbaar
De eerste foto is getrokken in Duitsland. En nee, we zijn niet tot daar gefietst.
We reden met de auto, hadden de fietskar "opgevouwen", fietsen op een fietsenrek en eens ter plaatste hebben we met ons drietjes nogal afgefietst.

4. Vallen
Jawel, ik ben gevallen met mijn fiets. Al meerdere keren. ook één keer toen ik de breedte van de fietskar niet goed inschatte tussen 2 paaltjes. Ik viel (pijnlijke affaire) maar de fietskar bleef mooi staan. Yes!

5. Cadeau
We kregen die toen gewoon cadeau als 2 leden van CM bij de geboorte van Ida.
Sowieso is een fietskar goedkoper in aankoop en laat ons eerlijk zijn, dat speelt toch ook mee.

Maar als wij zo enthousiast 5 jaar lang van hier naar daar fietsten waarom kochten we dan toch 2 jaar geleden een bakfiets? Dat lees je volgende week!

de 5 van vrijdag

Dames en heren,

bij deze kan ik jullie al verklappen dat ik onlangs de trotse eigenaar van een lichtbox werd. Ik ben er mij volledig van bewust dat het hipheidsgehalte al minstens gehalveerd is, maar daar kijken we niet zo naar. De uitdaging is een quote te vinden die op drie regels past en liefst niet te lang is, want ik heb geen bijzonder grote lichtbox.
En elke week verander ik trouw mijn quotes.
Bij deze mijn top 5 quotes die ik al gebruikte.
(met foto's van op tinternet, ik ben daar heel eerlijk in ;) )










En wat is jullie favoriete quote? Geef me maar gerust wat inspiratie :)

gezegd

* de sssssss...tiej is een ongen. En het vjiendje van de koe. De koe is een mama. En mama's zijn pjinsessen. Maar de koe is geen pjinses. Dat is gjappig hé, mama? De koe is een meisje. En het vjiendje van de ssssssssss....tiej

(met vrienden tanden al uit bovenaan is de sss een uitdaging voor mijne jongste. Maar voor de rest vlot het vlotjes me dunkt)

* ik kan dat. Ik weet dat al. Ik kan dat niet. Ik weet dat niet.

(stopzinnetjes van de jongste. Dat, en gjappig zeggen, is zijn specialiteit. )

* Mama en papa! Als ge zo blijft kussen, moet ge wel eens trouwen hé.

(de dochter zegt wat de moeder hoopt)

* Toen schoot ik je dood. Maar het is maar om te spelen hé. Ge moet niet echt dood zijn. En toen toverde ik je weer wakker. Maar het is maar om te spelen hé want ge zijt al wakker.

(Oscar verduidelijkt graag de dingen)

* Ik meet de temperatuur bij Oscar.
Mama, dat gaatje is dat dat uw ziekgatje?

(Tja wat zeg je daar dan nu weer op?)

alweer vrijdag

Jepla dat maakt het tijd voor de 5 van vrijdag...

En deze keer laat ik u meelezen met een aantal wijsheden*. Jawel va mezelf en allemaal gedacht,gezegd,... in januari. Aha, nu gijlen!

- het is oké om op school te k*kken nadat ge een hele, grote, zak m&m's hebt opgegeten. Unicum! Van dat k*kken, in m&m's eten zijt ge nogal bedreven :)

- het is oké om te denken dat een fruit taart gezond is want 't is met fruit. Hetzelfde geldt voor chocolade, want da's van bonen en bonen da's gelijk noten. En noten da's ook nog gezond. 

- het is oké om tegen de kinderen in uw klas te zeggen dat ze, nadat ze er een heel luidruchtige, rumoerige, ruziemakende dag hadden van gemaakt, maar beter de dag nadien een boterham met choco konden meenemen om dat allemaal goed te maken. Enter 20 boterhammekes met choco...en of dat het goed gemaakt was ;)

- het is oké om een crèchedag te organiseren (met diezelfde kinderen) alleen maar om uw eierstokken het zwijgen op te leggen. Gelukkig zijn ze even zot als gij :)

- het is oké om ook af en toe gewoon het niet oké te vinden. 

*ahum

Ik ontsnap niet aan de druk om goede voornemens te nemen. Wat ik ook niet erg vind. Af en toe eens reflecteren over nieuwe uitdagingen, doelen,... Het kan ons maar deugd doen, toch?
En ook al kan ik me niet van de indruk ontdoen dat er net iets minder spontaniteit weerspiegeld wordt (of heeft dat met mijn leeftijd te maken?) op het wereldwijde web, ga ik voor mijn eigen spontane voornemens.
ohja, en het is menens (hoewel mijn voornemens betrekkelijk weinig met sporten te maken zullen hebben)
ohja, en naast mensen en alles, zijn het vooral voornemens waar ik keihard van ga genieten. (Dus sorry mevrouw de diëtiste, mijn kilo's daar werk ik ook aan, maar of ik daar ook echt van geniet...mmm het sociaal wenselijk antwoord laat ik in het midden, maar niet zonder nog eens nadrukkelijk met mijn ogen te draaien, uiteraard)

1. Eten

Het allerbelangrijkste in een mens zijn leven is, volgens mij (naast ademen en van die andere levensnoodzakelijk activiteiten die je normaal gezien spontaan doet), eten. Goed en lekker eten. En een trouwe lezer weet het al: ik mag vooral niet te veel eten (of gewoon minder snoepen, minder koolhydraten, minder ditjes en datjes, minder wegen vooral om toch wat gezonder BMI te krijgen) maar niets zal mij tegenhouden om er van te genieten. Hoewel, omdat ik graag veel eet (echt, ik ben zo iemand die geen stop kent) ga ik dit jaar vooral meer genieten van dat eten. Gaan eten, koken voor vrienden,... zo het goede leven maar dan niet met mijn eigen moestuin (want dat voornemen, herneem ik niet) en met mate. Dat moet toch lukken, niet?

2. Consuminderen

Voila mijn eerste schoon woord van 2018 staat online. Maar wel eentje waar we al even mee bezig zijn en eentje waar we nog veel werk voor de boeg hebben. Als ik kleren koop voor de kinderen probeer ik dit steeds in eer en geweten te doen. Geen grote ketens, zoveel mogelijk lokaal, niet steeds online,... Maar ik koop nog steeds graag veel kleren voor die sjarels van mij. En ja ze hebben genoeg. En ja, ze hebben dat eigenlijk niet nodig want ze dragen toch graag hetzelfde,... Dus ja, het kan minder, veel minder.
Daarnaast wil ik ook bewust consumeren: bio, verantwoord, liefst lokaal eten. En als er dan toch bananen moeten gegeten worden, dan fair trade bananen.

3. Zelf maken
Daarnaast hoop ik op een geweldig naaijaar. Hoewel ik me er ten volle van bewust ben dat ik dit zelf in de hand heb, noteer ik het hier toch maar even. Ter herinnering of ter stimulans, dat moet ik nog even voerdenken.
Ik wil voor de kinderen zelf dingen maken, eindelijk stof wegwerken, patronen gebruiken,... Allez ge kent het wel, de hele rimram.

4. workshop
Vorig jaar nam ik me voor om wat meer tijd voor mezelf te nemen. Af en toe een workshop. dingen al doende te leren. Ik volgende 2 keer zeefdrukken en een workshop fotografie met de smartphone. Het smaakt naar meer. Ik wil wat meer technieken in de vingers krijgen zonder er een heel jaar aan vast te hangen. Enter de workshops.
En hoewel dit een keigoed voornemen is, heb ik er nog geen enkele gepland. Ik heb nog wat tijd, lijkt me.

5. Genieten
Oh neen niet om melig te doen, maar in een wereld waar alles steeds door draait, waar leiders denken dat ze geniaal zijn, waar mensen ongezouten meningen spuien zonder nadenken,... kan ik maar beter af en toe in mijne zetel kruipen en gelukzalig zuchten.

Awel met de laatste ga ik nu meteen beginnen. :)

Vergelijkende studie

Dit keer ga ik het even hebben over mijn kinders. Ja kijk, ik ga dat hier niet ontkennen. Als ge drie kinderen hebt, dan nemen die nogal wat tijd in beslag. Dus die verdienen ook eens een lijstje en ik dacht toen: laten we ze eens vergelijken. Een van de dingen die ik nooit wou geloven mijn eigen moeder was dat ze de ene zus niet liever zag dan de andere (en in de puberteit dat ze mij helemaal niet graag zag of dat ze stiekem een Roald Dahl's heks was of dat ik geadopteerd was en ze mij hield voor het geld - puberlogica- sorry daarvoor mama)
Ik heb nu zelf ook 3 kinders en hoewel er maar 2 van hetzelfde geslacht zijn kan ik met het hand op mijn hart zeggen: ik zie ze alledrie even graag. Maar wel op een andere manier. Echt serieus.
En dat kan ook niet anders want ze zijn, gelukkig, alledrie zo verschillend.
Jef die zie ik graag omdat die altijd lacht, ook als ik boos ben op hem - dan zie ik hem misschien wat minder graag-, hij lacht altijd. Als hij eten ziet, zegt hij yes en hij is de meest innemende jongen die ge u kunt voorstellen. Oscar die zie ik graag voor zijn humor. Mannekes wat heb ik al afgelachen met dat venteke. Die kan dingen vertellen en zien en uitvinden en dan er zo smakelijk bij vertellen dat, terwijl ik dit nu neertyp, er alweer een lach op mijn gezicht komt. En Ida, mijn dochter, die zie ik graag omdat ze alles nuchter bekijkt vanop een afstand. Omdat ze mij vragen stelt, met dingen worstelt, zich vragen stelt, dingen onthoudt die ik al lang vergeten ben, met grote ogen dingen wilt ontdekken en mij daar zo graag in wilt betrekken.
Maar los van het feit dat ik ze alledrie onmetelijk graag zie, heb ik toch een vergelijkend lijstje gemaakt. Gewoon en misschien ook omdat ik nogal vergeetachtig ben en sommige dingen op papier wil zien.

onze snelste stapper
Oscar en Jef waren 14 maand als hij begon te stappen, echt waar. Oscar blijkbaar 14 maand en een paar dagen, Jef 14 maand en een week. Ida maar liefst 19 maand. 't Kind schoof op haar poep en vond dat geweldig. Op 12/12/'12 had ze eindelijk door dat voeten ook ergens anders voor dienen dan in uw mond te steken. Sindsdien doet ze er van alles mee, ook dat laatste nog steeds.

ons snelste babbelaar
op stip nummer 1: Ida. 't kind was nog geen 2 jaar als ze sprak in zinnen. Ze heeft zelden "grappige" versprekingen gehad en nam het toen al heel serieus op. Jef doet ook een aardige duit in het zakje en babbelt nu al heel goed (2 jaar en 2 maand) en bij Oscar heeft dat geduurd tot zijn 3 jaar voor we er echt iets van begrepen. We hadden wat schrik voor school, maar bleek net de beste leerschool te zijn. Hij heeft sindsdien zijn schade ingehaald al durft zijn tong wel nog eens in de knoop te liggen.

onze dikste baby
Ida kwam 5 dagen te vroeg en woog 3 kg 585. Niet slecht. Oscar kwam een week vroeger en woog maar liefst 4 kg 355. Jef die bijna 2 weken vroeger geboren werd dan uitgerekend woog 4 kg 215.
Ohja, natuurlijk bevallen én ingeleid én dikke baby's...ik weet er alles van.

onze beste slaper
Ida nam 6 weken dag voor nacht. Letterlijk. Die sliep overdag en 's nachts was die wakker, zoals in huilen en aandacht nodig hebben en eten... En iedereen maar denken dat het een gemakkelijk kind was die eerste weken ;)
Oscar sliep door op zijn 3 jaar 9 maanden en 6 dagen. Ohja ik heb dat bijgehouden. Het is dan pas dat hij doorhad dat elke nacht, ik herhaal elke nacht, tussen 2 en 4 er geslapen moet worden, de meeste dagen van de week. Een hele week doorslapen deed hij als hij 3 jaar en 11 maanden was.
Hij wou precies dat eens testen. Dat hij volhardend kan, zijn hoef ik niet verder uit te leggen?
Winnaar van dit rondje Jef: Hij sliep 10u vanaf zijn week 4 en slaapt dit nog steeds.

en wie is ons schoonste kind?

Tja daar kan een moeder nu toch echt niet over oordelen?

patronen overnemen

Dames en heren

ik naai nu al een dikke 6 jaar. Hoe komt dat ik dat zo goed weet? Wel ik ging de eerste keer naar de tetterende tiretten met Ida op mijn buik gebonden. Wist ik veel dat dat echt niet praktisch was. Ik had net ervoor een spoedcursus van m'n oma gekregen over haar naaimachine. En ik was vertrokken. (ahum)

Hoewel ik al zolang naai, heb ik nog steeds geen mooie gewichtjes om mijn patroon papier vast te houden noch gekocht noch gemaakt.
Dit is dus het lijstje met mijn 5 patroongewichtjes van toen het moment.

Ik beken schuld, dit zijn van die heerlijke koekjes die je dopt in één over andere lekker dipsausje. 

U ziet hier mijn oude gsm en een stuk van een juwelendoosje van Ida.

En dan hier een moederdagcadeau dat ik nog steeds moet maken ;) 

een tipi kan ook al eens helpen

En dan de foto uit de heel oude kast. Want toen waren we nog niet verhuisd, had ik nog geen zonen maar duidelijk ook geen patroonhouders.

En hoe doen jullie dat? Of heb je er toevallig teveel (mmm zou dit een minder subtiele hint zijn ;) )?

de 5 blogs die ik mis

Ik blog al redelijk wat jaren (ik had hiervoor ook al een paar blogs) en in die jaren zijn er 5 blogs die ik keigraag las, plots stilgevallen.

Ohja en ik vind dat jammer.

ienemiene

An was een van de eerste die mij opnam in haar leesfeed. Mannekes, glimmen dat ik toen deed.

Ze maakte (of maakt, dat weet ik dus niet) steeds stijlvolle dingen voor haarzelf en haar 2 dochters. Ik kreeg de kans om een jas te testen voor haar. En ja dat is nog steeds één van mijn pronkstukken.

('t kind ook, dat spreekt)

Eloleo 

Fan van het eerste uur. Ik van Sanne hé.

Echt waar, al was het maar haar linkenbestand met 1000den patronen. Ontelbaar keren op doorgeklikt.

En dan haar uitleg bij alles (ohneen en dit klinkt niet sarcastisch maar bewonderenswaardig), alsof naaien echt simpel was. Maar kijk, ik volgde veel van haar uitleg en het werd er alleen maar eenvoudiger op. Dank je wel daarvoor.

Elisanna

Deze andere Sofie zette naast 2 geweldig schone boeken ook 4 geweldig schone kinders op de wereld. Dankzij haar groeide mijn blog traag maar gestaag qua lezers. Zij nam mij ook op in haar feed en jepla er kwamen veel mensen doorgeklikt naar hier kijken. Echt, dank je dank je dank je.

Ik vond haar wel terug op instagram maar da's niet hetzelfde als een blog natuurlijk ;)

Juffrouw Sanseveria

Ik herinner me haar huwelijksreis naar Pukkelpop en schreef het prompt op mijn to do lijst voor als ik ooit trouw ;).  Verder dan het opschrijven is het helaas ook niet gekomen.

Opgewekte Kapucijnaap

Iemand met zo'n naam kan alleen op de scouts gezeten hebben, beeldde ik me in en ik las al haar verhalen. Om dan plots te ontdekken dat ze helemaal niet op de scouts zat maar haar naam op een nog originelere manier kreeg. Haar verslagen van Berlijn staan gegriefd voor als ik daar ooit eens geraak. Je weet wel, plannen, tijd en geld. 

En herinneren jullie nog blogs die er toen waren en nu niet meer? 

Gohja en voor jullie denken die Sofie wordt ook zo'n blog dat verdwijnt, hou dat maar hier goed in de gaten want hier verschijnt binnenkort weer wat naaigerelanteerde verhalen. En dan bedoel ik niet de vuile sexverhalen, daar moet u me maar eens naar vragen, stiekem :)

de 5 dingen die ik niet begrijp

Op de valreep ik geef het toe...
Eerst en vooral nu al een kleine nuance: ik begrijp ontzettend veel dingen niet.
Maar bij sommige sta ik niet echt stil tot ik er mee geconfronteerd word, anderen bedenk ik me regelmatig.

Zoals:
1. waarom het stuur van een auto niet in het midden staat? Je moet zowel links als rechts afslaan en parkeren, mij lijkt het logisch dat een stuur dan toch in het midden staat. Met aan elke kant iemand. of lekker alleen, kan ook rustig zijn.

2. we met z'n allen ontbijten 's morgen en warm eten 's avonds. Op een paar organisatorische wonders die 's middags warm eten. Maar dat krijg ik niet geregeld. Maar ik zou misschien wel productiever zijn met een lekker dinerke achter de kiezen 's morgens. En kunnen afbouwen tegen de avond toe. Echt, wie doet er mee?

3. dat ik, al drildragend persoon, geen patatten kan afgieten zonder te "bedoempen". Komaan tupperware, vind daar nu eens iets voor uit (en als ze dit net gedaan hebben, laat het mij gerust weten ;)

4. dat er nog geen één een pilleke heeft uitgevonden om de hongerigen te spijzen maar zonder te verdikken en punten te tellen. Allez ge snapt mij wel hé.

5. dat eerlijke handel bestaat. Voor jullie beginnen te steigeren: ik bedoel dat ik echt niet snap dat wij het gewoon vinden dingen te kopen die oneerlijk gemaakt zijn. Ik ben geen heilige maar ik snap dat niet. We doen ons best hier thuis en maken zelf ook fouten (of worden verleid door goedkope spullen) maar ik snap niet dat het niet gewoon eerlijk kan gebeuren. 

En jullie wat snappen jullie (nog) niet? 

droompjes

Kleine dingen zien gebeuren.
Droompjes die in vervulling gaan.
In de maand september gaan we er aan werken.

Ik pikte er 5 uit en laat u achteraf weten wat lukte en wat niet.

De cactusredding
Lies, mijn zus, kreeg een cactus van een vriendin. Die vriendin had hem op haar beurt gekregen van haar oma. Helaas stond de cactus een tijdlang bij een andere vriendin. Die heeft hem laten verkleuren en er zijn rotte delen. Dus ik ga hem redden. Of da's toch het plan :)

Leven met een spin
Ik ben niet zo tuk op deze beestjes. Net voor ons raam hangt er een groot exemplaar. De kinderen vinden het geweldig om te zien hoe deze kanjer vliegjes inwikkelt verorbert. 1 maand mag ze blijven, nadien ga ik ze met zachte hand (laten) verwijderen. Ergens meer in de tuin ofzo en minder in het zicht.

Buiten eten op de tuintafel.
Tom is van vorig schooljaar bezig met een tuintafel te maken. Het einde van de zomer nadert en ook het einde van het maakproces. ik hoop dus nog deze maand eens buiten te kunnen eten op onze nieuwe tafel.

Minstens 10 keer 10 000 stappen zetten
Een uitdaging. Ik kocht een fitbit maar haal per dag, als ik echt echt mijn best doe 8000 stappen. We doen er nu een schep bovenop. (morgen trouwfeest met dansschoenen dan moet het al lukken ;) )
Spannend.

Nog een goed boek uitlezen
Deze vakantie was voor een aaneenschakeling van goede boeken. Meer erover in een volgend lijstje. Maar ik wil aan het goede leestritme van de vakantie een vervolg breien. Mezelf kennende mag ik de lat niet te hoog leggen, maar één boek moet toch lukken. Toch?

Hebben jullie (kleine) droompjes die je najaagt deze maand? Ik ben benieuwd...

over water

Ik ben op dieet. Ik kan een beetje rond de pot draaien van dat het niet echt hoefde en meer van dat soort dingen. Maar het moest wel. Echt.
Morbide obesitas is niet echt iets waar ik ooit van droomde.
Dus ging ik op dieet.

Een van de zaken die een diëtiste je aanraadt (ahja want ik doet dat niet allen hé zotjes) is om 2 liter per dag te drinken. En dat terwijl je aan amper 2 glazen per dag kwam. Niet dat je geweldig veel andere dingen drinkt, ik ben zo iemand die niet drinkt,z elden dorst heeft,...

Ik las ergens dat water drinken goed is voor het functioneren van onze geest, houdt lichaam en huid gehydrateerd, geeft je metabolisme een boost en zorgt (jiha!) ervoor dat afvalstoffen makkelijker de weg naar buiten te drinken.

Maar hey, hoe doe je dat nu als je normaal echt (nooit) dorst hebt.

1. grote glazen
Ik drink 's morgens als ik opsta al 0.5l door middel van 2 grote glazen water. Een normaal glas is maar 150 ml, ik zocht dus echt een groot exemplaar uit dat ik dan direct 3 keer kocht (een vuil, een in gebruik en in voor't geval ik zo lomp ben één van de andere twee te breken)  Zie het als een manier van wakker worden. Hetzelfde doe ik 's middags en herhaal ik ook 's avonds. En dan heb je dus al bijna 2l. Hoe zot is dat nu?
Dit werkt heel goed nu ik nog thuis ben. Op school (ofte mijn werk) heb ik in de klas grote plastieken bekers maar die inhoud zal ik nog eens moeten checken ;)

2. uit het oog is...
Thuis laat ik mijn glas staan in het zicht. Als ik naar school ga dan zette ik mijn drinkbus in het zicht. Zodat ik dat water zeker niet kon negeren. Hoewel ik geweldig goed er naast kan kijken, hielp dit ook.

3. auto
Opzij van de auto staat een drinkbus. Elke keer als het rood is, drink ik daar eens van. Echt.
Allez niet vergeten dat water in drinkbussen niet eeuwig lekker is. Echt, dat heb ik nergens gelezen maar gewoon ondervonden *bweikes

4. smaakjes
Daar ben ik niet zo zot van maar jij misschien wel. Je hebt zelfs drinkbussen waar je wat vruchten kan in bewaren.

5. bijhouden
Sinds ik een fitbit heb, hou ik op die app bij hoeveel glazen ik drink. Die telt dat op voor mij, geeft me van tijd tot tijd een compliment en zorgt er voor dat ik mijn 2l  haal (of toch bijna)

Heb jij nog tips om meer water te drinken? Ik hoor het graag!

spelletjes

Wij kiezen heel bewust voor een niet zo elektronisch leven.
Onze tv is nog van het soort dat makkelijk ontploft, ikzelf heb sinds de paasvakantie een smartphone die nooit meemag aan tafel, we hebben geen tablet, wel een vaste computer en laptop waar geen films op gekeken worden, geen speciale (netflix) abonnementen,...
Bewust, heel bewust.
We kunnen niet zagen over een jeugd die zich niet meer amuseert als we zelf er alles aandoen om pasklare antwoorden te bieden.

Dat betekent dat wij af en toe een spel spelen. Nu het vakantie is/was, gebeurt dit meer dan in het schooljaar. Eerlijk is eerlijk.

Maar speciaal voor u, onze top 5 van spelletjes die je kan spelen met een 4- en 6 jarige. En die kleinste spruit hoor ik u al denken? Die doet ook mee, met één van ons ;)

1. bingo

Al even in ons bezit. Ida heeft een meter die heel vooruitziend én graag verantwoord speelgoed koopt. Hoera! 

Jef speelt mee, enkel het puzzel gedeelte is nog veel te moeilijk voor hem.

Je kan dit maximum met 4 spelen en het blijft steeds spannend wie er wint.

2. Geef Gas

 Toen Jef geboren was, kregen we (o.a.) dit spel van Tom zijn collega's. Een spel dat je met 5 kan spelen (hoera!) en je speelt tegen én met elkaar zonder dat je het weet.
De bedoeling is dat je een kaartje trekt met daarop 2 kleuren auto's. Je krijgt drie dobbelstenen met kleuren op. Je gooit eerst met de 3, kiest een kleur auto eruit en zet deze vooruit. Nadien speel je met 2 dobbelstenen, je doet hetzelfde en tot slotte gooi je nog met één dobbelsteen. Je kan dus 3 keer een autootje richting finish zetten. Je bent pas gewonnen als je jouw 2 auto's over de finish hebt gekregen. Je weet niet wat de andere trok dus soms zijn er 2 winnaars,...
Favoriet van Oscar. Al is het maar omdat je luid geef gas kan roepen.

3. Hamsterbende

Een heel mooi en plezant spel maar wel nog wat moeilijk. De bedoeling is dat je samen hamstert tegen de tijd (een egeltje) Dat samenwerken lukt hier nog niet goed maar omdat er bewegende onderdelen in zitten toch steeds een voltreffer. Het spel duurt niet zo lang en we slaagden er nog nooit in om tegen de egel te winnen. Ik kijk er al naar uit als Jef wat groter is om mee te denken hoe we sneller dan de egel kunnen worden :)

4. Uno

Een spel dat we deze reis mee hadden. Zowel Ida als Oscar vonden dit geweldig. (alleen als ze verloren wat minder) Dat het al zo oud als de straat is, doet er blijkbaar niet toe.

En dan nummer 5.
Eentje voor jullie.
Wat is jullie ultieme gezelschapsspel voor deze leeftijd?
Ik ben heel benieuwd naar jullie tips!

Barcelona with kids

Wij zijn net terug van een geweldige deugddoende kampeervakantie.
Jawel, kamperen. Met koters van 1,4 en 6 jaar oud.
Een uitdaging op veel momenten, maar ook genieten op vele anderen.
We kozen voor Spanje.
Voor mij nieuw terrein.

Aangezien we in Catalonië zaten, kon een bezoekje aan Barcelona niet ontbreken. Meer zelfs, we gingen 5 keer. Oké, normaal 4 keer maar dat was omdat je jouw tickets voor Sagrada Familia en Park Guell niet op voorhand had gekocht. Echt geloof ons maar, je doet dit beter wel. Het bespaart je een hoop ontgoocheling als je met diezelfde koters meer dan een uur naar een park stapt waar je het mooiste deel niet kan bezoeken.

Onze 5 aanraders voor kinderen in Barcelona:


1. Sagrada Familia
Echt, van het lichtspel kregen die van mij niet genoeg. Ze zochten overal dieren (en vonden die ook)
Als een deur een peuter en zijn broer meer dan 10 minuten kan boeien, dan weet je dat je goed zit.

2. Rondkuieren

Gewoon stappen, veel stappen. Nieuwe cafeetjes ontdekken, tapas eten, veel speeltuinen voor hen, en blijven ronddolen en dan dingetjes tegenkomen.

 

3. Park Guell

Zoals reeds geschreven, bestel je best jouw tickets op voorhand. Wij deden dat eerst niet en toen wel. Het weekend is ontzettend druk.
Ida was geweldig onder de indruk. Jef ook, al was het maar omdat Ida onder de indruk was. Oscar kon het allemaal wat minder bekoren.

 

4. MUHBA

Voor Jef nog te moeilijk en te lastig maar de andere 2 vonden het geweldig: een stad onder een stad.
Foto's kan ik je niet bezorgen, het is er nogal donker en ik had duidelijk mijn fototoestel niet goed afgestemd maar je moet me maar op mijn woord geloven.
Je stapt binnen in een andere wereld waar je de resten vind van nog het oude, Romeinse Barcelona. Ongelooflijk. Je stapt zo door tot aan de middeleeuwse resten om terug bovengronds te eindigen in het huidige Barcelona.

Ligt het aan mijn eigen enthousiasme, maar Ida en Oscar vonden het geweldig om mee te kijken naar de vroegere straten, viswinkel,...
Een aan kinderniveau aangepaste telefoon had handig geweest want wat er nu (in het Nederlands) allemaal gezegd werd was wel veel te moeilijk. Maar kijk, moeilijk gaat ook :)

5. Mercat de la Boqueria

Midden op de Ramblas vind je deze overdekte marktplaats. Ooit begonnen als echte marktplaats, nu een geweldige toeristische trekpleister. Hou die kroost maar eens in bedwang bij het zien van al dat lekkers...

Ik ben geen fotograaf, dus google gerust de plekjes en je vindt 1001 mooiere foto's én wat meer info.En eerlijk? Als ik het allemaal nu zo even terugzie,...heb ik al stiekem wat last van heimwee.