aaibaar

Ik ben zot van babybillen, babygeuren, babygeween (ja echt, zelfs al kan ik daar ook compleet zot van worden), babygraaikes, maar aangezien hier (helaas) geen vervolg op mijn schone kinders komt, moet ik mijn pijlen richten op mijn vriendinnen.

En mannekes, ik heb sjans. Ik zit nog in de leeftijdscategorie dat trouwen en kinders elkaar schoon afwisselen. (ahja trouwen wil ik ook nog eens doen) dus er vallen hier regelmatig geboortekaartjes in de bus.

En voor sommige van die vriendinnen zet ge u over uw onzekerheid om iets ineen te flansen.
Met patroon enal om het dan ook echt af te geven. Toen ik haar lofzang herlas, wist ik het zeker dat ik voor een jasje ging gaan.
En ja dat gaat gepaard met wat stress.
(keuze van de stof, om van de knopen nog maar te zwijgen, mouwen die niet meewerkten, foto's trekken net voor ge moet vertrekken om op te treden terwijl zij in het publiek zit en niet veel tijd heeft tussen 2 voedingen door én vindt ze het wel mooi en draagbaar en...)

En voila, de enige bruikbare foto bleek deze te zijn.
Foto met kind volgt misschien nog maar laat dat venteke eerst nog maar wat groeien zodat hij er in het voorjaar wat geniet van heeft.

stof: Guy's naaicentrum, lang lang geleden / zacht stofje van bij Stoffen van Leuven, minstens even lang geleden.
patroon: one to hug (allez of toen het nog gewoon babyjasje heette uit zo geknipt, ik maakte er ooit zo eentje voor Oscar)

Wat ik me dan afvraag, wat geven jullie af als babycadeau?

Als de tijd vliegt, vlieg mee

U las het misschien hier al, de tetterende tiretten deden naar jaarlijkse gewoonte weer van Secret Santa.

Er werd computergewijs een lotje toebedeeld aan jou en je kon beginnen nadenken wat je voor Elke zou maken.

Gelukkig geeft pinterest op dat moment echt wel enige houvast, zekers als jouw "tiretje" een bord maakt met als titel Secret.

Je keek, zocht, liket niet (ahneen ik moest anoniem blijven) en je begon eraan dinsdag.

Als in de dag voor de uitdeeldag.

Maar het plan zat zo strak in je hoofd dat je van echt noemenswaardige stress niet echt last had. unicum.

Het boor- en zaagwerk moest ik op onze zolder doen omdat deze op dit moment onder handen wordt genomen en als ons materiaal daar ligt.

Ik gebruikte 2 klokken die ik ontmantelde om er één werkend wijzermechanisme van te maken.

Het verfwerk was dan weer voor in de garage.
Het toonwerk is in onze keuken. Een half uur voor uitdeelmoment.
♥ voor de strakke plannen die net op tijd uitkomen ;)

Oh en ik kreeg iets ongelooflijks cadeau: een zwarte met gouden randje gehaakte sjaal. (foto 22 op tirettenblog, of toch iets in die trant)

materiaal uit gamma
ik gebruikte een dunnen plaat van 3.5 mm omdat mijn wijzersysteem dikker niet toeliet.
inspiratie nodig? Dit maakte ik al eens en dit. Dat van vorig jaar raakte zelfs niet geblogd, zo strak was de timing toen ;)

Grace voor Florence

Toen het eerst volgende kleine meisje werd geboren, zusje van hem, zocht je het wereldwijde web af op zoek naar een klein en schattig patroon.

Heel lang heb je niet moeten zoeken. Gelukkig telt blogland ook mensen die gratis dingen delen en geven ze jou zo de kans ook eens kennis te maken met andere technieken dan die je die je gewoon bent...
en is het niet zo dat kleine meisjes af en toe een kleedje verdienen met een heel gracieuze naam?

Patroon: Grace (gratis aangeboden door Griet, www.emmaenmona.blogspot.be)

Stof: rest van hier  en hier en hier en ge wilt niet weten hoeveel meters ik nog liggen heb

Maar wat ik me dan afvraag. Ik maakte (zelf dus) het kleedje en kocht nog een giletje erbij in een zeer gekende/voor mij verslavende kinderwinkel.

Hoe doen jullie dat voor kraamcadeaus?

feestje!

Verjaardagsfeestjes.

Vroeger, in mijn tijd, waren feestjes bij de kinderen thuis. We waren minstens lagere school leeftijd en we mochten maar een handvol (letterlijk) kinderen vragen.
We verkleedden ons, speelden scholeke, schminkten ons.
Enkel the lucky few hielden hun feestje ergens anders. In Rollerland (Aalst) bijvoorbeeld. En dan moest je nog meer geluk hebben dat je er bij mocht zijn.

Nu, in Ida's tijd, mag Ida geregeld naar een feestje. En, happy me, lagere schoolleeftijd is nog even veraf. Ze ging al naar een kinderboerderij, binnenspeeltuin, zwembad en nu dus naar Rollerland.
Voor zij die er vroeger bijwaren...sommige dingen veranderen echt niet. (allez er is een grote binnenspeeltuin bijgekomen, maar dat binnenrondrolschaats ding is nog steeds hetzelfde.) Ik vond het bijna spijtig (net als vroeger) dat ik niet uitgenodigd was. Alleen kan ik dat nu beter plaatsen als toen ;)

Voor het feestvarken maakte ik een leeskussen. Want het kind leerde zichzelf al lezen. Vrij vlot.
Ze kan dan maar beter zachtjes liggen/zitten/hangen te lezen

En nu Ida stillekaans preparen dat een feestje thuis ook tof kan zijn :)
(ohja ze is maar jarig in mei maar in haar hoofd is alles al gepland en geregeld, zo soms echt de dochter van haar moeder.)

Berrefonds

Annelies had een geweldig idee, dat kon u al lezen.
Dat er prachtige dingen de komende weken gaan verschijnen, kan u hier ook volgen. (fb - pagina)

Ik engageerde me om iets te maken voor het Berrefonds, dat kon u ook al lezen.

Dat zoiets naaien niet simpel was, daar zijn getuigen van.

Ik wou eerst het kleinste wikkeldoekje maken, maar zelfs al typend komt het kiekevel weer opzetten. Ik kreeg het niet gedaan. Echt niet.
Het moeten afstaan van zoiets kleins voelt zeer onwezenlijk aan.

Ik raapte al mijn moed bij elkaar want als ik het al moeilijk had met dit te stikken, hoe moeten die ouders zich wel niet voelen als zo'n dekentje moeten gebruiken?
Het moest tot in de puntjes perfect zijn. Ik denk zelfs niet dat ik ooit langer deed aan het knippen, bedenken van stoffencombinaties en het ineensteken dan nu.

Want je wilt het beste voor zij die het beste niet lang hebben kunnen koesteren. Dat verdient toch enkel perfectie, niet?

Kijk eens ook bij: Lies - Jo - Sofie - Mieke - Fien - Nancy - Tine - Marjolein - Mieke, zij gingen ook aan de slag voor het Berrefonds

stof: remember me - Liesellove, fleece ook vandaar.

patroon: Berrefonds

smaken verschillen.

We kunnen daar uren over discussiëren, maar met een dochter als Ida in huis brengt het toch niet veel op.
Als ze van mij mag kiezen, echt kiezen, uit bijvoorbeeld je gehele stoffenkast, kiest ze er ZELF iets uit, ook al probeer je haar om te praten met andere stofjes, ideetjes. Haar idee blijft overeind, hoe hard je ook probeert.
Dan had je ze maar niet moeten laten kiezen, bedenkt ge u dan.
En ge onthoudt dat dan tot de volgende keer.

Zoals nu. Ida mag naar een verjaardagsfeestje en ze koos zelf het stofje uit. Ik maakte er een menina van, ideaal voor vijfjarige meisjes. Ik kocht wat schmink en hopla, Ida kan gaan feesten.

Het hoeft vandaag niet allemaal en altijd te serieus zijn hé :)

stof: soft cactus (de bloemen) 
knopen: veritas
patroon: menina uit Zo geknipt!

daad bij woord voegen

Op dit moment ben je op een feestje, ergens in een wonderschone villa.
Geen villa van rijke mensen maar gewoon de villa.

Daar vier je feest voor iemand heel bijzonder.
Iemand die je na aan het hart ligt.

iemand die het waard was om uwe kalender ruim voor deze dag te nemen, 40 dagen voor vandaag uit te tellen, 40 vrienden te mailen en deze uit te dagen om elke dag van deze geweldige veertigdagenperiode iets op te sturen dat aan haar deed denken, dat allemaal zonder dat ze van iets wist.

Ge zijt in uw leven nog nooit meer dan 40 dagen op voorhand met iets bezig geweest
en ge hebt ook nog nooit zoveel moeite moeten doen om te zwijgen

maar soms moet je iemand verwennen die steeds een ander verwent.

tot daar het goede nieuws. Ge had u zelve ook bij die veertig vrienden gerekend maar daar bleef het bij. De datum dat ik iets moest versturen lag ik te slapen, te rusten, over te geven of gewoon dwaas te wezen.
Gelukkig waren de andere iets plichtsbewuster dan jezelf.

Maar kijk, vandaag op het feest kan je toch nog iets afgeven.
In december maakte je een eerste lichtjesslinger, passend in uw zwart wit idee.



Helaas lieten alle lichtjeshouders los. Allemaal, stuk voor stuk. dus je mailde wat rond en kreeg een nieuwe handleiding toegestuurd en ging vandaag weer aan de slag.
Het mocht wat meer kleur hebben voor haar...

Happy birthday!

lichtjes: Lolalilie
zwart/wit papier: Ava
gekleurd papier: Action

A touch of gold

Woensdag was het weer zover.
Weer, want vorig jaar was er de eerste editie. Nu dus de tweede.
Echt, ge zijt fan van het concept:
kaartje trekken, nadenken, uitpluizen, plannen maken en dan afgeven. Met zeer veel stress. Zij die er bij waren, wisten het al. Ge had nog net geen valium geslikt. Net niet.

Nu trok je L.
En haar schonk je een beetje goud.

En je kreeg zelf ook wat "goud" in de plaats: zelfgekweekte plantjes, die nu wachten op nog mooier vaasje/potje, homemade lippenbalsem (serieus, er zijn mensen die dat kunnen) en homemade vlierbloesemsiroop voor de Hugo.
Hugo da's iets voor de zomer. Een drankje. Daar kijkt ge stiekem wel naar uit

Maar ge krijgt daar niet genoeg van. Zo cadeaus geven. (en eerlijk is eerlijk: krijgen) Dus maakt ge uw collega's ook zo zot. Dat ge weer iets kunt maken. Voor miss A. Dat was gisteren.

En zelf krijg je een paar leuke speldjes en geweldige sokken.

En ge kijkt nu al uit naar volgend jaar, maar nu meent ge het: ge gaat er allemaal sneller aan beginnen. Serieus.

materiaal: Veritas en Schleiper. 

kleedjestijd

Dames en heren,

niet zonder trots stel ik jullie mijn eerste compleet eigen creatie voor.
Hoe chique klinkt dat nu?
Van patroon tot maaksel. Alles van mijn hand. Die hand werd lichtelijk geholpen, maar 't bleef mijn hand.

Het kleedje voor mijn mama...tadaaaaaaaa!

Overslag en dan plooitjes aan de buik. Om onze familiekwaal wat te verdoezelen. De naden werden verstevigd met naadband net als de overslag. En die overslag hangt bij het dragen niet door. De mannen moeten niet te veel van mijn moeder zien, hé

Ik gebruikte een superzachte tricot. Alstublieft, mama :)

En voor een pasgeboren meisje met één van de schoonste namen ter wereld...
een allerlief jurkje met bloemetje. (de zus krijgt hetzelfde stofje in een rokje, echt waar, het komt er aan!)

En da nu nog wat inpakken, want morgen vertrekken wij op fietsvakantie. Vive le vélo, of da's toch het plan :)

petite soeur

Noor kreeg een zusje, Kato.
Feest! Slingers!

We vermelden bewust niet wanneer dit allemaal gebeurde

want vandaag gingen wij op bezoek.
Feest! Slingers! Zon!

En we brachten een zelfgemaakt kleedje mee, met een vleugje roos en bloemetjes.
Feest! Slingers! Zon! Kleedskes!

Patroon uit Homemade mini couture (Popsicle) - stof uit de Modecoupon 

Schoon afgewerkt enal. Oef en effenaf af.

En zie nog ne keer naar boven naar die bandjes...

...die komen gewoon terug in het rokje voor grote zus.Hopelijk past het tegen de zomer. Azo samen. 

Patroon volgens haar - stof van Stoffen Van Leuven

gesecreted santad

We zijn december. Allez we waren dat. Beeldt het u in. Den tijd van Sinterklaas.
Diene bracht een postureke mee.
Buiten het helemaal opeten (ohja we noteren december, geen goede voornemens, dus compleet opeten dat postureke) zat er ook een naampje in.

En ge kon begin napeizen. En pinteresten. En naar den ikea gaan. (Nogmaals, we noteren december, ge zijt in u leven nog nooit zo voorzienig geweest).

Om dan den avond voor de secret santa nog vlug dit te maken. Ahja, ge mocht uzelf nooit compleet veranderen zei de'r ne keer ne wijze Chinees. Dus op zaterdag een stuk, zondag nog meer, maandag maar vooral op woensdag de rest. Met een ongekend engelengeduld. Serieus. Iets dat ge normaal niet hebt. Ook serieus. En lang stilzitten. Ook al niet echt uw ding. Maar bon. Om 19u alles inpakken, om dan een half uur later op uwe velo te springen richting tiretten (we noteren januari en duidelijk goede voornemens)

 

Het zijn er 5,voor elk lid van het gezin eentje.

Oh en ikke, ik kreeg een sjaal. Een mooie rode. Met oorbellen. Ook al schoon. Ge kunt u inbeelden da'k content ben. (en dat we stiekem hopen volgend jaar terug zoiets te mogen doen)

waarom het meer dan een maand geleden is...

dat u nog iets las hier.

Ik kan u minimum 60 uitvluchten opsommen. De één al wat doorslaggeveriger (als dat nog geen woord was, dan is dat bij deze één) dan de andere. Maar ik ga u mijn hersengekronkel (tja 60 is misschien toch wat veel) besparen en gewoon doen alsof het vorige week was dat ik iets postte.

En dat was een vinktas. Awel nu terug. Voor de andere.
Dus ook wat anders.

 Maar weer met zakjes in.

Maar ge moet geweldig goed zien om ze te zien, hoe professioneel is dat? (en dat zelfstoef stinkt, neem ik er graag bij,..ik kom toch niet meer buiten vandaag ;) )

Alleen moet ik ze nog afgeven. Bwaja ik kan gerust weer een stuk of 60 uitvluchten vinden waarom ik dat nog niet deed ;)
En morgen toon ik u dit of toch wat er onder de rode gilet zit.

Tenzij ik weer geweldig veel uitvluchten vind om mijn strijk niet te doen. Dan zal't voor overmorgen zijn.


stof buitenkant: Stoffen Van Leuven
tassenband: idem
patroon naar Vink 
stof zak en voering: Ki en Ko

nachtleven

Oscar is groot (en ook wel een beetje dik, al ben ik de enige die dat mag zeggen).
Oscar is lief (en de liefde tussen hem en zijn zus is onbeschrijfelijk, wijlen onthouden dat, 't staat in ons geheugen gegrifd, voor als ze elkaar beginnen aan te vallen).
Oscar is schattig (en nu vooral aan't brabbelen, bellekes aan't maken, dadadadada aan't zeggen en lachen hé).
Maar Oscar is vooral geen slaper.

Ik heb nog nooit zo'n zwaar nachtleven gehad. Dit weekend werd hij dan nog eens ziek. En toen sliep bij in totaal 12 u. Op een heel weekend. En ik dus ook.

Maar hij is lief. En als hij wakker is, is hij (na een tijdje) ook vrolijk.
Maar ge moogt er gerust op zijn ik spreek hem op zijn gedrag aan, binnen een jaar of 15, als hij wilt uitslapen ;)

Dit gezegd zijnde, komt ge hier niet om te lezen hoe weinig ik slaap en wilt ge een naaisel zien. Liefst 2, maar daar doe'k niet aan mee ;)

(tussen haakskes, ge moogt mij wel een update van thuis geven, want ik kan niet meer volgen hé, da's zowat mijn ikvalinslaapvoortvuur!)

Dus een naaisel. Voor de zus. De wulpse.
Om 2 redenen: dankbaarheid en fierigheid. Het laatste omdat ze terug studeert.

En vanaf heden in stijl.

Met een vinktas

Met een kleinere bodem, perfect voor een classeur. En langs binnen wat zakjes met elastiek. Om toch wat orde in de chaos te scheppen. 

 Succes!