Grace voor Florence

Toen het eerst volgende kleine meisje werd geboren, zusje van hem, zocht je het wereldwijde web af op zoek naar een klein en schattig patroon.

Heel lang heb je niet moeten zoeken. Gelukkig telt blogland ook mensen die gratis dingen delen en geven ze jou zo de kans ook eens kennis te maken met andere technieken dan die je die je gewoon bent...
en is het niet zo dat kleine meisjes af en toe een kleedje verdienen met een heel gracieuze naam?

Patroon: Grace (gratis aangeboden door Griet, www.emmaenmona.blogspot.be)

Stof: rest van hier  en hier en hier en ge wilt niet weten hoeveel meters ik nog liggen heb

Maar wat ik me dan afvraag. Ik maakte (zelf dus) het kleedje en kocht nog een giletje erbij in een zeer gekende/voor mij verslavende kinderwinkel.

Hoe doen jullie dat voor kraamcadeaus?

instant happiness

Ida (l) winokio

 we (l) snow

I (l) lachebekjes, nektapijtjes, soepstengels,... zeker als dat allemaal samenkomt

en... (l) babybezoekjes met zelfgemaakte cadeautjes, zeker als dat in een wonderschoon stofke is.

veel liefde (l) dit weekend, van hier tot daar!

babyboom (1)

Serieus, een ware babyboom hier

En dat vraagt om cadeautjes...

Zoals voor baby Lotte en grote zus Anke.
Het kaartje kan ik jullie niet tonen, Ida heeft het in een hongerig moment verslonden*...
Dus moet ge mij maar geloven...het was blauw, met kermiseendjes op.
DUS...

voor grote zus

geleerd van Hilde en Fien

babykleedje dat aan een stokje hing

en ziede het einde van dat stokje?

een eendje...dat Lotte heet :)

 * nieje mama, niet alles geloven wat ik hier schrijf, da's om de mensen te doen doen lachen.

trouw aan mezelf

Ik kan al twee weken achter elkaar niet naar de tiretten gaan. (nu moet er hier zo een triestig manneke achterkomen, maar geen idee hoe dat ik hier krijg. Dus bij deze: triestig manneke)Helaas de schuld van onze verbouwingsplannen. Of beter: het niet kunnen plannen van die plannen.

Gelukkig had ik nog een voorraadje flockfolie, die ik gebruikte voor een T-shirt van Ida (let op de ballon die binnenkort wegwaait) en eentje om cadeau te doen.


Hilde, ook een tetterende tiret en megecreamama, heeft zo een handig mesje om heel fijn te werken. Hier thuis heb ik dat dus niet, dus doe ik het dan maar op mijn eigen manier (knipoogmanneke)

voor baby Sara

Woensdag = Tetterende tirettendag. Helaas had ik veel te veel gepland in veel te weinig tijd.

Typisch.

Gelukkig heeft een dag 24 uur en ben ik, nadat ik thuiskwam, nog in gang geschoten (eigenlijk niet zo typisch) om een knuffeluiltje en knuffeldoekje voor Sara ineen te steken.

Het knuffeluiltje valt heel klein uit. (hoogte: +/- 8 cm) Maar gelukkig zijn baby's ook echt klein ;) Ik gebruikte hetzelfde bloemenstofje en lichtblauwe badstof om het knuffel/tutdoekje af te maken. Deze keer stak ik de tutdraad goed.

En nu hopen dat het zondag in de smaak valt bij de kleine spruit.

dit is de eerste keer

Voila en we zijn vertrokken.

Gisteren was het mijn vuurdoop bij de tetterende tiretten. Een naaiclub in Dendermonde. Vorige week telt effe niet mee. Dus mijn vuurdoop. We waren met een zevental madammen.

Een paar kende ik al, anderen niet.

Vorige week kreeg ik van Anneleen een voeldoekje voor Ida. En ik dacht: dat moet ik ook kunnen. Els legde me uit hoe ik doekjes aan elkaar moest naaien (schoon kanten naar binnen) dus kon ik thuis alleen aan de slag.

Dus begon ik eraan, zonder voorbereiding. Mijn ogen goed de kost geven en voila dit is het resultaat:

Niet helemaal hoe het hoort. Het is kleiner uitgevallen dan verwacht. En het origineel heeft een tutdraadje. Bij mij zit dat aan de binnenkant.

Het toenaaien kon mijn machine niet aan dus...met de hand.

Maar kijk door de foutjes heen en we kunnen zeggen: de eerste keer is niet de laatste. Toch?