Jarige Ida

Ida is vandaag jarig.
Serieus, 6 jaar geleden lag ze nu voor het eerst bij mij, op mij, naast mij.

Dit schoon bolleke groeide uit tot een eigenwijze, gevoelige maar toch stoere meid.
Eentje zonder zittend gat
Eentje die graag lacht
Eentje die geen moppen kan vertellen
Eentje die graag liedjes uitvindt, want meezingen is haar ding niet
Eentje die mainstream niet begrijpt
Eentje die heel goed aanvoelt wanneer ze toch maar beter doet alsof ze bij de meute hoort
Eentje die van uitdagingen houdt
Eentje die precies weet wat, hoe en wanneer ze iets wilt.
Eentje die niet snapt als iemand haar niet snapt.
Eentje die falen geen optie vindt.

Eentje die alles wilt weten, alle details onthoudt.

Eentje die keihard uitkeek naar vandaag!

Ik bekeek vorige woensdag met haar wat mijn vestimentair plan was.

Compleet niet haar goesting. 

Dat liet ze dan ook duidelijk verstaan.

We zochten dan samen op pinterest naar een compromis. Ik wou een rok, zij wou strepen. Ik wou een lange rok met strepen, zij een minirok met strepen.

Helaas werd ik ziek, dan oscar, dan Jef, dan Tom (nog altijd, bij mannen duurt dat altijd wat langer voor die kiemen er allemaal uit zijn)

Om dus gisterenavond in actie te schieten.

Ik had enkel een streepjesstof die oké was voor Ida, geen patroon, geen afgelijnd plan.

Wie mij volgt op instagram, zag het al. 38 minuten voor middernacht was ik klaar met haar kledij. Ruim op tijd ;)

Ik ging voor een T - shirt en rok.

Ik begon met de rok.

Ik baseerde me op deze look en nam een streepjesstof die ik ooit had gekocht in de Veritas.

De horizontale strepen waren voor mij ideaal om zakken in te verwerken. Ik wou geen zijnaad.

Door een knipfout kon ik geen 2 evengrote zakken maken dus ging ik voor complete onsymmetrie: een zak links en een grote strik rechts.

 vooraanzichtgewijs werd het dit.

Voor de afmetingen hield ik mij aan deze afmetingen.

Aangezien ik geen zwarte elastiek in voorraad heb (en ook geen witte), nam ik boordstof. 

Voor de afmetingen van de boordstof keek ik naar die van de lulu broek die ik 2 weken geleden maakte. (ahja, zo 's nachts gaan meten bij uw kind, geen aanrader. Geloof me maar op m'n woord, geen aanrader)

Nu Ida heeft niet zot veel kleren en al zeker geen zwart dat hier op pastte.

Dus om 22u34 was mijn rok klaar en 10 minuten later had ik een basis gestikt voor een T - shirt.

(echt waar, lang leve de smartphone die me deze adequate info nu kan verschaffen ;) )

Dit allemaal samen werd dus

Hoe ik nu op dat nachtelijk uur nog aan zo een schoon gesneden velleke flexfolie kwam? In ons team zitten veel talenten, eentje daarvan heeft het talent om last minute collega's te helpen. Zij sneed dit uit voor mij, bracht dit dinsdag mee en het enige dat ik moest doen was een slogan leveren en die dus opstrijken. 

En dat beste kind ooit...

Genoot van haar dagje (echt als zelfs de Colruyt meedoet met jouw verjaardag, hoe cool zijt ge dan?!?)

 Kreeg een basketbalpaal (en bal) cadeau

I ♡ Ida

(al van toen en toen en toen en toen)

feestje!

Verjaardagsfeestjes.

Vroeger, in mijn tijd, waren feestjes bij de kinderen thuis. We waren minstens lagere school leeftijd en we mochten maar een handvol (letterlijk) kinderen vragen.
We verkleedden ons, speelden scholeke, schminkten ons.
Enkel the lucky few hielden hun feestje ergens anders. In Rollerland (Aalst) bijvoorbeeld. En dan moest je nog meer geluk hebben dat je er bij mocht zijn.

Nu, in Ida's tijd, mag Ida geregeld naar een feestje. En, happy me, lagere schoolleeftijd is nog even veraf. Ze ging al naar een kinderboerderij, binnenspeeltuin, zwembad en nu dus naar Rollerland.
Voor zij die er vroeger bijwaren...sommige dingen veranderen echt niet. (allez er is een grote binnenspeeltuin bijgekomen, maar dat binnenrondrolschaats ding is nog steeds hetzelfde.) Ik vond het bijna spijtig (net als vroeger) dat ik niet uitgenodigd was. Alleen kan ik dat nu beter plaatsen als toen ;)

Voor het feestvarken maakte ik een leeskussen. Want het kind leerde zichzelf al lezen. Vrij vlot.
Ze kan dan maar beter zachtjes liggen/zitten/hangen te lezen

En nu Ida stillekaans preparen dat een feestje thuis ook tof kan zijn :)
(ohja ze is maar jarig in mei maar in haar hoofd is alles al gepland en geregeld, zo soms echt de dochter van haar moeder.)

mei = jarig

Ida werd vier!

en hier 1 - 2 - 3

Oscar werd twee!

en hier 1

en we vierden dat met liefde, vriendschap en zon rondom ons.
(ohja ook met cadeautjes, zelfgemaakte taart en kronen)

daad bij woord voegen

Op dit moment ben je op een feestje, ergens in een wonderschone villa.
Geen villa van rijke mensen maar gewoon de villa.

Daar vier je feest voor iemand heel bijzonder.
Iemand die je na aan het hart ligt.

iemand die het waard was om uwe kalender ruim voor deze dag te nemen, 40 dagen voor vandaag uit te tellen, 40 vrienden te mailen en deze uit te dagen om elke dag van deze geweldige veertigdagenperiode iets op te sturen dat aan haar deed denken, dat allemaal zonder dat ze van iets wist.

Ge zijt in uw leven nog nooit meer dan 40 dagen op voorhand met iets bezig geweest
en ge hebt ook nog nooit zoveel moeite moeten doen om te zwijgen

maar soms moet je iemand verwennen die steeds een ander verwent.

tot daar het goede nieuws. Ge had u zelve ook bij die veertig vrienden gerekend maar daar bleef het bij. De datum dat ik iets moest versturen lag ik te slapen, te rusten, over te geven of gewoon dwaas te wezen.
Gelukkig waren de andere iets plichtsbewuster dan jezelf.

Maar kijk, vandaag op het feest kan je toch nog iets afgeven.
In december maakte je een eerste lichtjesslinger, passend in uw zwart wit idee.



Helaas lieten alle lichtjeshouders los. Allemaal, stuk voor stuk. dus je mailde wat rond en kreeg een nieuwe handleiding toegestuurd en ging vandaag weer aan de slag.
Het mocht wat meer kleur hebben voor haar...

Happy birthday!

lichtjes: Lolalilie
zwart/wit papier: Ava
gekleurd papier: Action

jarig zijn is reuzefijn (part 1)

3 jaar.
Serieus.
Ge gaat hier niet weer beginnen over dat knipperen met uw ogen.
(maar 't is wel zo)

Ge maakte (gelijk elk jaar) een kroon en een kleedje.
Die kroon.
Een tip aan alle kroonmakend moeders. Maak dat niet de avond op voorhand. Stress zorgt ervoor dat ge de juiste proporties niet meer ziet.Maar los daarvan: dikke vilt, terugkerende stof = de basis was goed :)

Dat kleedje.
Echt. Dat kleedje. Dat stofje. Mijn dochter. Om op te eten zeg ik u.

(the making off hebt ge nog te goed, maar nu ga'k nog wat knuffelen, genieten,...dat knipperen weet u wel...)

stof: bambiblauw
patroon: Old-fashioned Beauty - Ottobre3/2013

ewa clichés op een hoop

oh help...

van dit

naar dit

terwijl ik gewoon ne keer pinkte met mijn ogen.

Deze ochtend kreeg Ida een gewone rok aan. Het eerste exemplaar met boordstof dat redelijk lukte.  Redelijk. Want het hangt redelijk plof rond haar poep. Het stofje koos ons juffrouw zelf. De bedoeling was een passende kroon te maken, maar ik moest deze ochtend (deadlines, weet ge wel) de rok nog wat inleggen (kijk maar naar haar rechterknie, allez hare linker, maar op de foto rechts) dat een kroon er niet meer van kwam.

Wij zijn van't slag dat ons geregeld én graag vuil maakt, dus voor het echte feest, kreeg ze een jurkje aan.
In een schoon stofje, zo eentje dat enkel voor iets speciaals gebruikt kan worden.
Patroon komt uit "zelfgemaakte kleertjes" maar lijkt niet op het patroon in het boek. Hoe dat ik daar in geslaagd ben, kan ik u helaas niet zeggen. Het gebeurde gewoon.

En vanaf nu ga'k mijn ogen goed open houden want voor ge het weet... is er weer een jaar voorbij :)

hoe zou het nog zijn met...

-  uw goede voornemens?

- diene rok die ge ging maken voor iemand anders?

- die 7 (ik herhaal zeven: 7) babycadeaus die ge klaar wou hebben voor die baby's kunnen stappen?

- 't weer in Frankrijk?

- het inpakken voor een week kamperen in bovengenoemd land?

- Eddy Wally?

- ahja en de aandelen? Niet dat ge er hebt, maar ge vroeg het u toch plotsklaps af.

stilte

...

nog meer stilte

...

Ahja en ik maakte ook nog dingen met een rits.*

clutch van elisanna voor mijn zus

Maar kijk nu: er zit nog iets in, dat zal diene rare vorm verklaren ;)
--> wordt vervolgd...

en een ritstasje voor mezelf. 

* eigenlijk zocht ge tijdens het stiltemoment een levensspreuk zoals: 't zipt allemaal in orde, zo geritst, zo gedaan,... maar kvond geen passende. Toeme toch!

1 jaar...

Den donderdag. Was't zover. Vanaf nu spreken we over "weetgenogtoen" en "ajaja wat nu?" - termen.
De dochter werd immers 1 jaar.

Serieus. Ge knipperde eens met uw ogen en ge zag ze veranderen zonder het te zien.
Ziet gij alle verschillen?

Aja en dan ziet ge nog niet eens haar tanden. Vier. Begot.

Gelijk al haar nog komende verjaardagen hoort ook bij deze taart. Veel taart.
Maar wij gingen voor vis, da's gezonder. Ge verstaat dat wel: mijn verschillen zijn tegenover een jaar geleden ietske minder spectaculair, dus moeten we daar aan werken, hé)

Het kind kreeg niet alleen een kroon maar ook een nief kleed. Maar om dat in vol ornaat te zien, moet ge wachten. Tot ik goesting heb om de was en de plas te doen.

Maar ge ziet: het is een beetje een jurk zonder gewring, met een strekse van haar, getekend op geheel eigen wijze door mezelve.

en dan nu allen in koor: hip hip ... :)

hier en daar

Ge peist: leeft ze nog? Ja zulle, echt waar.
Maar er speelden wat kwalen, verdriet en luiïgheid mij parten. Vooral dat laatste. En die eerste twee waren welgekomen excuses. Kent ge het?

Bon, daar zijn we nu vanaf. 't is mei.
Ge nam uzelve voor dat mei uw maand ging worden. En warempel (altijd al ne keer een blogbericht willen typen met warempel in, bij deze is kunt ge ook van uw "things to do before I die"- lijstje schrappen) ge wint iets.

Awel, dat deed u deugd.(en nog ne keer sorry en dank u) En ge kreeg er weer goesting in. Dus zijt ge weer in gang geschoten.
Voor de verjaardag van Ida. Donderdag.
1 jaar. Toeme zeg. Ge had u voorgenomen om geen clichés te schrijven maar dat van diene tijd en vliegen en voor ge het weet, dat klopt echt wel.
Donderdag dus. Ge maakt een kroon met bijpassend kleed.

en dat kleed bestelde je ooit bij haar. Een naaibox. En terwijl ge toch aan het bestellen waart, deed ge er nog oorbellen bij.

Iedereen content zoude zo peizen.
Helaas.

't kleed komt over haar knieën, onmogelijk om mee te poepschuiven. Dus eu...ge hebt nog 2 dagen en dan is't zover.
(sjans dat diene kroon al af is, want anders zou't ge in paniek durven geraken ;)

to do or not to do

Evy was jarig. Helaas voor haar zat ik toen op een roze wolk, of viel ik er net af... En toen begon ik te stikken en wou ik iets zelf maken. Maar zo als serieus cadeau, kunt ge moeilijk een knuffeldoekje geven.

Dus dacht ik aan een sjaal. Da's al ietske beter. Ze draagt graag sjaaltjes.

Geïnspireerd op de dekentjes van haar. Zelf paspel gemaakt, allez samen met Leen. Allez, Leen deed het want ik slaagde er in mijn spoel verkeerd in mijn machien te stoppen. Dankzij de duidelijke aanwijzingen van Fien, op woensdag. Met een onzichtbare steek gesloten enal. Ge merkt het: bloed, zweet en net geen tranen.

Maar nu durf ik het niet opsturen. Is dat wel een serieus cadeau genoeg? En er zitten 2 foutjes in. Weinig. Vind ik ook. Ge ziet ze zelfs niet echt. Maar voor een serieus cadeau zijn dat er misschien 2 teveel. Wat peist gij?

ritstasje

Vorige week was ik er met goede moed aan begonnen. Een ritstasje volgens haar methode.

Maar zoals je ziet, had ik iets fout gedaan. Mijn ene buitenkant (die met de auto's), bleek de binnenkant van de stof te zijn.

Zoals je nog meer ziet, trekt de afwerking op niets, maar dat geneert niet: het was een probeersel. En zoals je nog nog meer ziet, schrijf ik bij mijn probeersels de beginmaten op want ergens onderweg verlies ik blijkbaar altijd een centimeter of 2.

Kortom, ik had nood aan een hulplijn. Gisteren tijdens de tirettenavond, ging ik samen met Els aan de slag. En met de hulp van Leen haar lui wijven methode, kon ik het ritstasje afwerken.

Tede (= zo een fier geluid, gelijk ne goochelaar die een konijn uit zijn hoed tovert.)

Want ja, ik ben er fier op. (toegegeven er een konijn laten uitkomen was spectaculairder geweest, maar toch.) En ik ga dat hier direct opsturen naar Leopoldsburg waar mijn zus op kamp haar verjaardag viert.

Schaamrood

Ik schreef gisteren in een reactie dat mijn machine het weer niet deed. Een aandachtige lezer ontdekte de lichte ergernis in de toon. Geheel onterecht moet ik nu met schaamrood op de wangen bekennen. Ik stak mijn draad zodanig verkeerd dat er geen spanning meer opzat. Allez hop, we leerden weer iets bij.

Dus kon ik gisteren, eindelijk, mijn vlaggetjes afwerken. Het werd een stapel van 9, afwisselend een rood - gestreept vlaggetje. Daar ik met dubbelde stof heb gewerkt heb je aan de achterzijde hetzelfde maar omgekeerd.

Er zitten 3 foutjes is. 2 punten zijn wat opengegaan bij het binnenstebuitenkeren van de stoffen. Blijkbaar te dicht tegen de rand gestikt. En 1 vlaggetje zat niet helemaal in het biais-lint.

Maar bij deze mag ik punt 1 van mijn to do lijstje al schrappen. Jipla :)

Over en uit

mijn machine is naar Guy. Het is toe aan een onderhoud.

Toeme toch, ik had veel ideetjes om dan woensdag te tonen aan de rest. Maar het heeft niet mogen zijn, de vlagjes staken er wat tussen.

En u begrijpt dat ik hier niet tevreden mee kan zijn. Dus is het even pauze. Ongewild want nog steeds geweldig gemotiveerd. Gelukkig geeft het mij de tijd om na te denken want mijn volgend projectje zal zijn.