aaibaar

Ik ben zot van babybillen, babygeuren, babygeween (ja echt, zelfs al kan ik daar ook compleet zot van worden), babygraaikes, maar aangezien hier (helaas) geen vervolg op mijn schone kinders komt, moet ik mijn pijlen richten op mijn vriendinnen.

En mannekes, ik heb sjans. Ik zit nog in de leeftijdscategorie dat trouwen en kinders elkaar schoon afwisselen. (ahja trouwen wil ik ook nog eens doen) dus er vallen hier regelmatig geboortekaartjes in de bus.

En voor sommige van die vriendinnen zet ge u over uw onzekerheid om iets ineen te flansen.
Met patroon enal om het dan ook echt af te geven. Toen ik haar lofzang herlas, wist ik het zeker dat ik voor een jasje ging gaan.
En ja dat gaat gepaard met wat stress.
(keuze van de stof, om van de knopen nog maar te zwijgen, mouwen die niet meewerkten, foto's trekken net voor ge moet vertrekken om op te treden terwijl zij in het publiek zit en niet veel tijd heeft tussen 2 voedingen door én vindt ze het wel mooi en draagbaar en...)

En voila, de enige bruikbare foto bleek deze te zijn.
Foto met kind volgt misschien nog maar laat dat venteke eerst nog maar wat groeien zodat hij er in het voorjaar wat geniet van heeft.

stof: Guy's naaicentrum, lang lang geleden / zacht stofje van bij Stoffen van Leuven, minstens even lang geleden.
patroon: one to hug (allez of toen het nog gewoon babyjasje heette uit zo geknipt, ik maakte er ooit zo eentje voor Oscar)

Wat ik me dan afvraag, wat geven jullie af als babycadeau?

gelukzalig zuchten

Zo eens glimlachen en gelukszalig zuchten, daar wordt ne mens gelukkig van.

Of zo van 's morgens wakker te worden en merken dat het eens geen 5u is dat uw snoodaards u wakker maakten (maar 5 minuten later, hemels)
Of zo van met u voeten in de nieuwe zandbak van diezelfde snoodaards zitten terwijl die in het zwembadje spelen.(ahja vorige week hé)
Of van uwe zoon zijn 14de tand te verwelkomen (serieus tandenfee, stopt er maar mee)
Of van te horen dat uw suiker zakt (net als uw gewicht, iets dat we alleen maar kunnen toejuichen)

Maar vandaag werd ik gelukkig toen ik dit afwerkte...
Kijk en zucht mee :)

Maëlle, een nieuw patroon van de hand van Ienemiene. Zeer duidelijke beschrijving, top patroon, kortom enkel gelukzalig gezucht te horen bij het testen/maken van dit patroon.

Correctie: bijna enkel gelukzalig gezucht want bij de knoopsgaten blokkeerde mijn machine. Toen was het eerder gefoeter en gevloek. Allemaal woorden die niet voor herhaling vatbaar zijn :)

Dank je wel mevrouw Ienemiene, voor al het denk- en tekenwerk, voor het uitvinden van geweldige patroontjes en voor deze kans die ik kreeg.
We zijn er beiden gelukkig mee :)

kus!

aaibaarheidsfactor...

ik maakte een nestje gelige pinguïnige zachtigheid voor mijn kleine man.

(hoewel klein, als ge net 1 maand zijt, al meer dan 5,5kg weegt en 57cm groot zijt, zijde dan nog wel echt klein?)

 

 

En met model geeft dat een aaibaarheidsfactor van...

                                  

Natuurlijk had ge direct door dat het op de groei gemaakt is en dat mijn kleine man niet gesmolten is door deze temperaturen.

stof: Stoffen Van Leuven
drukknopen : Veritas
patroon: Zo geknipt!

landleven (of zoiets...)

Lente!
Buiten spelen!
Zon!
Blote benen!
Barbecue! (of nieje dat was voor in de zomer zeker?)

Ik moet eerlijk bekennen dat ik misschien als enige Belg het niet erg vond dat het nog niet zo warm was (als zwangere heb ik de neiging nogal te zwellen bij goed weer, maar echt, zwellen, zodat zelfs een gezwollen zeekoe er jaloers van wordt)
Maar voor de dochter vond ik het jammer. Maar kijk, leve Frank, want da's nu gedaan. De zon is er (soms) en 't kind zal niet moeten lopen puffen in haar dikke winterjas.

Ahneen want moeders volgende deadline was... maak een lentejas tegen dat de zon er is. (ah voila nu komt het uit, twas allemaal zodat ik ne deadline kon halen dat die zon maar niet kwam)
En bij deze...

bij gebrek aan eigen label, dat van de dochter gebruiken.

zelf knopen gemaakt

de buitenkant: stevig katoen, Modecoupon Sint - Niklaas
de binnenkant: rood met witte bollekes, stoffenspektakel.
hier is het patroon te verkrijgen

En zowaar...ik volgde bijna perfect het patroon. Bijna. Perfect. Ik maakte van de dubbele knopen bovenaan één rij, kwestie van geen openwaaiende jas te hebben. En hoe ge die mouwen moest doen, begreep ik niet. Maar echt niet. Dus gebruikte ik maar een biais om die binnenkant met die buitenkant te verbinden.

Maar omdat een jas op ne kapstok niet zoveel zegt als een jas met een kind in...

Als't kind nog wat rozig ziet, blame de windpokken (of het feit dat haar moeder niet goed kan mikken met eosine)