jarig zijn is reuzefijn (part 1)

3 jaar.
Serieus.
Ge gaat hier niet weer beginnen over dat knipperen met uw ogen.
(maar 't is wel zo)

Ge maakte (gelijk elk jaar) een kroon en een kleedje.
Die kroon.
Een tip aan alle kroonmakend moeders. Maak dat niet de avond op voorhand. Stress zorgt ervoor dat ge de juiste proporties niet meer ziet.Maar los daarvan: dikke vilt, terugkerende stof = de basis was goed :)

Dat kleedje.
Echt. Dat kleedje. Dat stofje. Mijn dochter. Om op te eten zeg ik u.

(the making off hebt ge nog te goed, maar nu ga'k nog wat knuffelen, genieten,...dat knipperen weet u wel...)

stof: bambiblauw
patroon: Old-fashioned Beauty - Ottobre3/2013

That 70's show!

Maar dan nu. Want toen was er van u nog geen sprake. Dus over hoe het vroeger niet altijd beter was :)

Een combinatie waarmee ge "boos" kunt zijn

streken mee kunt hebben

 en onnozelheid mee kunt uithalen.

Perfect voor een bijna 3 jarige. 

En Moh!  Zie nu! Een (geweldige) trouwe volger merkte het al (spontaan) op. We hoefden slecht 2 jaar te wachten alvorens ze in de broek kon. 

Paasbest

oh geen paniek, Pasen is maar volgende week.

Maar hier hebben ze sjans: een overgrootmoeder die nog leeft en met een kinderlijk plezier de paashaas wat vroeger uitnodigt.
Al bracht die mattentaarten mee.

Dus daar kleden wij ons met plezier eens voor op.
Het is te zeggen. Ik maakte met plezier de kleren.

Oscar praat nog niet (allez hij zegt mama tegen alles en iedereen, dus dat telt nog niet mee), maar zeverde de boel direct onder. Van contentement. Vaneigenst datte.
(patroon : dedroomfabriek, afgewerkt zoals gingerbread hemdje/ stof: Veritas) 

En de dochter? Die wou een short aandoen. Dus die hebben we pedagogisch omgekocht. En toen was plots een kleedje goed.
(patroon: Stof voor durf het zelvers, met kapmouwen, zakjes én kraagje/stof: stoffenspektakel) 

 

En samen levert dat dit op

Maar hé, ons gevoel voor drama is nooit ver weg

 Elk om de beurt. Ahja!

wet van Murphy (KWC deel 1/2/3)

Kids Clothes week.
Da's deze week. En ik ben ingeschreven. En ik heb een lijstje van te maken dingen. (want hey, 2 jarigen in mei dat vraagt wat voorbereiding hé)
Jiha!

Tot zover het goede nieuws.
Dag 1 kon ik niets doen. Want toen werd Oscar ziek. Goed ziek. Een hoopje ellendige ziekigheid. Dus wijlen naar de kinderarts, onderzoekjes doen,...kortom een huidklevertje is er niets tegen.
Dag 2 kon ik niets doen. Want Oscar was nog steeds ziek. Pas op, ik probeerde hoor. En ik tekende en kon zelfs 1 van 8 patroondelen overlocken. Meer kan ik over dag 2 ook niet zeggen.
Dag 3 was fijn maar ook niets gedaan. Het is te zeggen: we hebben gewandeld, beestjes bekeken, gespeeld,...en telefoon gekregen dat mijn fototoestel enkel gemaakt kon worden als ik bereid was grote kosten te doen. (eu, wij verbouwen, grote kosten, sorry, da's zal voor binnen een jaar of 100 zijn dan) U moet mij maar geloven op't woord.Het was fijn én zonnig. Godja, ik overdrijf. Het was 's avonds tiretten. Ik ben nog eens gegaan. En stak het ene overgelockte deel ineen met de 7 andere delen. Ik ontbrak blijkbaar deel 9. Bwa ja, dat kon er nog bij. En alweer moet u mij geloven op mijn woord (vloekwoord)

En nu zijn we dag 4. En ligt Oscar in de living te slapen. Hij slaapt en is koortsvrij. Jiha. En ik zit te typen, maar durf niet te stikken.
Dus 't zal voor morgen zijn.

Kids Clothes week.
En ik ben nog steeds ingeschreven en ik heb nog steeds een lijstje.
Maar 't zal voor een andere keer zijn ;)

PS: iemand weet van een goed betaalbaar, compact fototoestel?

't heeft een naam gekregen

Ge loopt al eventjes moe en versuft rond. Ge peist: dat ga wel over. Slecht slapen, fulltime werken, verbouwen,... da's normaal. Ge hebt elke dag koppijn, maar weer peist ge: 18 kinders in de klas, da's normaal. Ge zegt: de'r zit een beest in mij dat mij opvreet. (ohja ge kunt geweldig drama zijn als ge moe zijt)

Tot ge de woensdag niet meer kunt eten, u maag doet verschrikkelijk pijn. En gij en niet kunnen eten, da's niet normaal. Over het verloop van de nacht kan ik kort zijn: kotserig en kakkerig.
Dus ge gaat naar de dokter. Want ge kunt niet meer.

Buikgriep. Da's normaal, deze tijd van't jaar.
Ge zegt dan toch maar iets over dat moe zijn en hij prikt u bloed.

't was niet normaal. Ge hebt suiker. Voor echt en serieus en ge schrikt. Suiker? Goh, ge snoept wat veel, maar ge drinkt bijna nooit frisdrank (echt), koffie (en suiker dus) ook al niet, en ge voegt nergens extra suiker aan toe.
Maar 't staat zwart op wit.

Dus moet ge nu suikervrij eten. Een week. Vanaf nu. En binnen een week wordt u bloed terug geprikt. En als't beter is, zijde er vanaf met een dieet. En als't niet beter is, krijgt ge een zorgplan. Ook al voor echt en serieus.

Maar ge zijt blij dat beest in u ne naam heeft. En ge vraagt u af: heeft er iemand tips voor dat suikervrij eten?