Pagina's

Posts tonen met het label gezin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gezin. Alle posts tonen

vrijdag 21 april 2017

lijstje van 5


Voor vandaag presenteer ik u de 5 principes rond opvoeden die ik op gaf nog voor de oudste 1 jaar was.

  • met stip op nummer 1. DE TUT. 't kind werd geboren met een enorme zuigkracht (volgens de verpleegsters, wat wist ik er van?!?) en de'r moeder (ik dus) er van overtuigd dat het kind noch een tuttemie noch een duimzuiger mocht worden. Dus volgens de verpleegster zat er maar één ding op: heler dagen met mijn pink in 't kind de'r mondje zitten of met mijn borst. Welgeteld één dag later kreeg de dochter een tut. Ongeveer 3 jaar later was ze er vanaf. 
  • mijn kind zal nooit studio 100 in huis hebben. Serieus. Ik vond dat niet kunnen. Niet dat ik iets tegen onnozele figuren heb (in mijn tijd grote fan van de pratende hond) maar commercieel gedoe, 't ligt toch niet in mijn favoriete koopschuif. 't kind was nog niet geboren of Tom kwam met een zacht, grappig clowntje in't rood af. Wisten wij veel wie dat was. Bumbalu. Blijkbaar, de beste vriend van Bumba. Nadien kwam er nog een dvd in huis, een poster van K3,...
  • het is oké als een maaltijd eens niet zo gezond maar geweldig lekker (ongezond) is.
  • ik zal steeds pedagogisch verantwoord bezig zijn met mijn kind. Of niet. Echt niet. Ik kan gerust in mijn zetel zitten kijken hoe (on)verantwoord ze buiten spelen. Zonder schuldgevoelens. Nem
  • daarnaast het overladen met aandacht, eens negeren van tijd tot tijd, in ons bed bijslapen, een wijzend vingertje, opgelucht ademhalen als ze even in hun bedje willen slapen, het jammer vinden dat ze alweer een dutje doet...
En jij? Had jij ook een idee wat je wel/nooit of te nimmer ging doen? Hoe lang hield jij het vol?

donderdag 3 november 2016

oktober #maandoverzicht

Toen ik bij haar een maandoverzicht zag verschijnen, dacht ik: dat wil ik ook.

En wat bleek: oktober was ook hier heel fijn!


Jef stapt achter alles dat even meewilt.
Met mijn ene zus naar Planckendael
knuffelen (ohja Ida in een kleedje, meer info volgt nog)
Een egel redden
Naar het bos om in de bomen de aap uit te hangen
Ida leert foto's trekken deel 1
Ida leert foto's trekken deel 2 (bewijs van de verovering van het veld achter ons)
De andere zus ontdekt India en wij doen "hetzelfde"
Jef, lachebek. Aangenaam.


donderdag 17 december 2015

over de tijd van het jaar



Die donker wordende dagen, het verschijnen van lichtjes her en der, het krijgen van kaartjes, versieringen in en buiten huis,...
Ge weet 't is de tijd van't jaar, ge daar soms heel lyrisch van worden.

Soms ook heel cynisch.

Soms ook geweldig euforisch.

Vandaag even het laatste want het eerste kaartje viel deze week in de bus en ja gij zijt zo iemand die hoopt dat er nog veel volgen (hint,hint, hint)
En nu hebt ge daar dit jaar iets voor uitgedacht. In plaats van schoon op een rijtje dacht ge nu: de boom in!

Letterlijk dan

Een halve washi tape boom, met als kerstbal al een kaartje.
een halve vraagt u zich af? Wel dit is geplakt tegen een hoek in de muur.
Dus om 't hoekje komt de boom piepen (oké ik zit misschien al net iets te lang thuis, maar voor mij was dit geweldig grappig en goed gevonden, nu draai ik zelf met mijn ogen. Dat laatste is dus toegestaan ;) )

en net als toen en toen is het nu ook weer van datte. De jaarlijkse nieuwe kerstbal.

En ook wel bandwerk.
Nu niet meer Ida alleen, ahneen Oscar moest er ook aan geloven.

Al hebben we het vroegtijdig stilgelegd. Jongens met rsv, laten zich niet zo gemakkelijk overtuigen om mee te doen.



Geniet ervan! Want voor je het weet zijn die flikkerende lichtjes, die vallende naalden, die kaartjes in de bus, familiefeesten, vriendenfeesten,... zo weer voorbij!

En hier vieren we dat in een schoon stofje. Dat is toch het plan, dus als alles lukt...
zien jullie weldra dit schoon stofje verwerkt.
Benieuwd? Awel ik ook!

donderdag 26 november 2015

Confessions of a (drama) mum

Aan deze tien zaken kan je zien/horen/ruiken/... dat je met een gezin te maken hebt.
Met jonge kinderen.

Of gewoon met een ongeorganiseerde moeder.

In ons geval, de beiden. Ik geef het toe!

1. Als je af en toe iemand in huis ziet rond huppelen op één been. Het betreft hier een volwassen persoon. Niet als spelletje. Integendeel. Er worden tegelijkertijd wat vloekwoorden binnensmonds gehouden. Een klein metertje van de springende, huppelende (uw wilt niet weten welk bijvoeglijk naamwoord best bij mij past) volwassenen een blokje, een stuk trein, een kopje,... een object alwaar je gemakkelijk op kan stappen.

2. Slabben. Echt overal. Op uw schouder (alsof dat helpt), aan de computer, in de keuken, in de zetel, in uw bed (keisexy om dat tijdens het occasioneel geknuffel van onder uw lief te halen), in het bedje van de kleine, aan het bedje van de kleine, in was, in de wasmachine en als ge sjans hebt zijn er nog een paar opgevouwen in de buurt van de verzorgingsmat.

3. Beveiliging. Dat kan in verschillende vormen voor komen. Wij hebben een hekje aan onze trap staan. Om te vermijden dat Oscar naar boven komt. Helaas trekt hij het er ook van tussen dus staat het er meer als sier. Bij sommigen zijn de hoekjes afgedekt, ligt er iets om geen vingers tussen de deuren te krijgen, is er een tuinhek geplaatst rond de kachel. onze hoekjes zijn onafgedekt en dat zie je wel eens aan het voorhoofd van één der kinderen hier.

4. "Let niet op de rommel". Mijn moeder zei dat vroeger al en dan moest je echt zoeken naar een kussen dat een centimeterke scheef gezakt was of een kurkentrekker die niet meteen opgeborgen werd. In mijn huis mag je écht niet letten op de rommel. Want net zoals slabben, vind je het overal. Al proberen we ons bed te vermijden.

5. Ge vraagt uw regelmatig, zo niet meermaals per week af, wat je toch deed met uwen tijd als ge geen kinderen had. Als je logisch nadenkt weet je dat het onmogelijk is om al die tijd geslapen te hebben, maar het lijkt toch echt zo.

6. Het hoofdschuddende communiceren, oogtrekkend ongelijk geven, met vingers wijzende informatie doorgeven,...alles om de andere duidelijk te maken dat er iets moet gebeuren zonder daar woordelijk de nadruk op te leggen. Veelvuldig gebruik tijdens familiefeestjes, zodat je precies ten alle tijden alles onder controle hebt.

7.  Fierigheid op alles wat het nageslacht produceert. Dat kan van kak op het potje tot kunstwerken zijn. bij he teerste ben je blij dat hij het volgens het boekje doet, bij he ttweede stimuleer je om haar eigen weg te zoeken. Wij hangen alle (kunst) werken omhoog in onze toilet, trekken er een foto van als we geen plaats meer hebben en die foto komt in een boekje terecht. Ik fier? Understatement!
(u snapt dat we kak niet omhooghangen, Da's er over, maar foto van getrokken. Check!)

8. De snelheid waarmee gij naar't wc kunt, uw kunt douchen, uw andere kleren aantrekt, uw haar fatsoeneert is gelijkevenredig met de snelheid waarmee Usian Bolt optrekt in zijn finales. Dat allemaal om het in uw eentje te kunnen doen. Want één aarzeling en heel uw kroost komt mee in diene wc (zo blij dat de jongste nog blijft liggen), staat er ene in de douche over te dragen van de andere (zo bij dat de jongste nog niet kan praten), staan er al vuile handen op uw pas gestreken kleed (zo blij dat de jongste niet overgeeft) en wilt uw dochter hetzelfde kapsel als gij nadat ge het hare met veel moeite in twee vlechten had gekregen.

9. Het ontsnappen van uw moeder uit uw mond. Uitspraken die gij later nooit ging zeggen, die ge met volle overtuiging toch maar zegt. Dingen die gij nooit ging doen, toch met volle verstand en voorbedachte reden doet. En u er zelf op betrappen dat ge af en toe en heel stiekem een beetje op uw moeder lijkt.

10.  Contentementig gezucht. Als jullie allen op tijd gewassen, gekleed én gekamd geraken. Als jullie eens geen tut, reservekledij, poppetje, speelgoedje,...vergeten zijn. Als jullie uitgeput in de zetel ploffen na een drukke dag. Als ze ne keer op een ander mogen slapen. Als ge vrienden ziet en die zeggen: ge doet dat zo slecht nog niet.
Maar vooral als er eentje zegt: mama, gij zijt toch de liefste van Afrika hé.