en of het allemaal waard is?

Al 1 maand, begot!

Al 1 maand slecht slapen
Al 1 maand mini pampers rond je billekes wikkelen
Al 1 maand je verbazen over de veranderingen die je elke dag maakt
Al 1 maand genieten van het geknor in mijn oor
Al 1 maand draagdoekproof
Al 1 maand genieten als jij geniet van je bad
Al 1 maand dingen uit je park moeten halen met veel liefde gebracht door die andere kanjer, we vonden al een schaar, gom, potloden, papier, blokken, veel blokken,...
Al 1 maand en je kijkt al goed rond zonder echt iets te zien
Al 1 maand en je ligt liever op jouw buik dan rug
Al 1 maand hoor je jouw zus en broer van ver aankomen
Al 1 maand doe je alsof je lacht want officieel kan je dat nog niet
Al 1 maand haartjes op jouw oor
Al 1 maand en je hebt jouw eerste trouwfeest achter de rug
Al 1 maand en je kreeg de dag ervoor je vuurdoop van feestjes met een tuinfeestje
Al 1 maand en helaas ook al snottebellen gesignaleerd
Al 1 maand zegt Oscar: chefje
Al 1 maand zegt Ida dat je grappig bent. Ze moet ook echt om jou lachen.

Al 1 maand gekoesterd, bewonderd, besnuffeld, graag gezien...
Kan je ons ongelijk geven?

bootjes

Dat ik geen Kamiel ging krijgen, konden jullie al vermoeden.
Dat ik niet kan werken met een tekenprogramma, dat konden jullie ook al lezen.
Dat we weer zeer last minute in zijn werk gingen, wisten jullie ook al.

Maar dat ik eigenwijs genoeg ben om weer zelf aan de slag te gaan, konden jullie waarschijnlijk al raden.

Ergens in mei kregen we te horen dat het een jongen ging zijn. De zoektocht naar een naam heeft geduurd tot midden augustus, maar het bedenken van een kaartje ging gelukkig vlotter.

Ik twijfelde tussen een bootje en een vlieger.
Tom mocht de knoop doorhakken.

Het werd dus een bootje.
Getekend in paint, geknipt en geplakt in Word.

en met aangepast doopsuiker en snoepgoed voor de kinderen.
We wouden ook chocolade smelten in de vorm van het bootje. Vrijdag 28/08 begonnen we er aan om dan zaterdagochtend voor ik binnen mocht te ontdekken dat het toch niet echt was wat we dachten dat het ging worden. Exit chocolade.

Maar het doopsuiker en snoepgoed lukte wel. Ahja dat moest je maar kopen.

En bij de snoepjes staken we tattoo's voor de kinderen. Je had dat hier gezien, met Ida prentjes gekozen, papier besteld en geknipt.

  

Voor het doopsuiker vlogen we in het krimppapier.
Complimenten dat ik daar over gekregen heb: chique en simpel. Meer moet dat niet zijn voor een platliggende moeder (op dat moment toch ;) )

Je kan jouw tekening erop printen (pas op, niet uitwrijven), deze werkwijze volgen en dan aan uw doosjes hangen.
Op onze WC* zien al die zelfgemaakte kaartje er zo uit:

En als je dan van de kinderen uit Ida haar klas een grote boot krijgt. Geheel toevallig, dat weet je: het zat weer conceptueel goed in elkaar ;)

*wij gaan voor de gezelligste Wc in Vlaanderen, vol tekeningen, weetjes, spreuken, kaarten, foto's en dus ook geboortekaarten :)

tromgeroffel...nog meer tromgeroffel...allez een compleet orkest aub!

Trouwe lezers wisten het al langer.
Sofie en zwanger worden lijkt geen probleem. Sofie en zwanger zijn daarentegen, het gaat met veel gepaard maar niet met een roze wolk. Compleet niet.

Als er ooit een uitgever is die verhalen publiceert over de zwarte wolk of over hoe roze wolken alleen ontstaan in het hoofd van handige marketeers, u weet mij te vinden. Ik doe graag mijn duit in het zakje over de ongecensureerde versie van zwanger zijn of de versie die u eigenlijk hoort te weten maar die iedereen verzwijgt voor u. (ge moogt mij altijd mailen hé)

Maar kijk, ge zag er uit als een olifant maar daarom zijt ge het nog niet...
Ge ging voor een normale 40 weken gaan...
maar toen begon het spel

Het begon zondag met voorweeën, maandag controle en bleek dat je toch al 1 à 2 cm opening had (ge hebt er ongeveer 10 nodig om een hoofd van ongeveer 35 cm door te duwen, u snapt het concept???)
plots was er toch een lichtelijke vlaag van paniek. Want hoewel je al van in mei tot allerlei goden, natuurgeesten en bomen sprak, was je precies toch niet zo goed voorbereid om die maandag al te bevallen.
Het vals alarm bleek in jouw voordeel te vallen want zo kon je nog naar de drukker voor jouw kaartje te laten proefdrukken, ava om wat doopsuiker, Allez de dingen die een mens allang in orde had moeten maken maar die jou om gekende redenen niet gelukt zijn (ohja organisatorisch talent mag je daar ook bijrekenen)
Vrijdag hadden we terug een controle en vermoedde de dokter toch een zwaar kind. Dat vermoeden was er al even hoor, maar hij vond het een risico dat ik op mijn uitgerekende datum zou bevallen (u zult later wel snappen waarom) Dus mochten we zaterdag binnen gaan, gelijk ze dat zeggen.
Daar werd een baxer gestoken en de weeën vollenbak opgewekt.

Op een bepaald moment vond ik het niet leuk meer (ahja pijn) en ging ik in bad. Iets aangenamer maar toen ging het snel vooruit. En toen werd de dooddoener gezegd: mevrouw, u moet uit dat bad nu want het kan elk moment komen.
Dat elk moment was dan ongeveer 2 uur later. Meneer (ohja we kregen een zoon, in dit stadium van het verhaal mag ik dat wel al verklappen denk ik) werkte niet echt mee en ondanks de opwekkers viel alles om de vier weeën stil. Ook tijdens de persweeën.

Maar kijk tegen half vijf 's namiddags, klonk er een verlossende schreeuw (van hem of mij dat weet ik niet meer zo goed) en werd onze JEF geboren.

2 weken te vroeg maar toch al 52,5 cm groot en 4kg215 zwaar. U begrijpt dat langer in mij blijven vertoeven echt geen optie was.

En trouwe lezers wisten dit ook al...
Sofie en schoon kindjes ....oordeel zelf

En nu zijn we thuis en samen met Jef, verdwenen alle ongemakken.
Oh yes ik ben er weer helemaal voor om er terug int e vliegen, de vraag is...bent u dat ook?

Laat dat orkest nu maar knallen!

en zie hier

als moeder de vrouw, klinkt geweldig gansachtig, iets belooft aan hare zoon, zal ze die belofte ook nakomen.
Misschien.
Waarschijnlijk.

Dus bij deze...
een babyvoet op iets zachts en wit.

  oh ja de sluiper werd ne kruiper

 en is daar ontzettend fier over

Genoeg gesmolten. Nu de harde waarheid. De stoffen lagen hier al klaar van in april. Net op de valreep wouden we toch het geslacht weten. En kocht ik stof.
Maar viel ik ook op mijn gat.
Had ik te maken met een lijf dat echt het mijne niet was.
Kortom, had ik geweldig veel zwangerschapskuren dat er van stikken niets in huis kwam.
Na de bevalling, had ik nog meer excuses. Want hé, want ne geweldige zomer was dat nu!
Geen weer voor warme dekentjes. Dus ging ik er in de herfst voor gaan. Mmmm, uitstel naar de winter.
En nu zelfs die winter het laat afweten, maakte ik dus de belofte.
En nu heeft Oscar eindelijk, achteneenhalve maand na datum, een geboortedekentje à la cozette.
Maar de rand wel 5 keer doorgestikt. Dat vond ik mooier.

het zit snor

Bij Ida had ge zelf een kaartje gemaakt. 2. Want ge wist niet op voorhand of het dus Ida of Kamiel ging zijn. Ge tekende dus een kaartje. In het gekende tekenprogramma WORD. (ahum)
Uwe drukker keek ne keer bedenkelijk, maar zweeg en drukte. Ne mens naar uw hart. Ge kreeg er redelijk wat complimenten over dus dacht ge: hey,ikdoedagewoonnognekeer.

Alweer in WORD. Want van andere programma's kent ge nog minder dan niets. Uwe drukker wist dat ge het meende dus keek zelfs niet meer bedenkelijk en drukte. Nog steeds ne mens naar uw hart.
Er was maar één probleem: ge wou werken met een concept. Maar al uw geweldige ideeën konde opbergen toen ge moest platliggen. Dus ge moest iets verzinnen dat niet al te veel inspanning koste om te zitten (zeer pijnlijke affaire), dus stikken was uitgesloten.

Ge maakte dan maar 2 stempels. Met ne naam en met uw concept:
De moustache. De snor.

kleur is tussen mosterdgeel en goud

En ge stempelde een naam en een snor op doosjes en etiketten.
En ge vulde doosjes en zakjes met suikerbonen en smarties. (niet echt origineel maar dat kon je op den duur zelfs al liggend doen, ideaal gezien de omstandigheden)

 En toen zagde dit:

en ge besloot uw zus aan't werk te zetten. En die bakte en bakte en bakte tegen een strak tempo want ja, ge wou uw concept niet op voorhand prijsgeven.

Om maar te zeggen dat ge alles kunt regelen op een dikke week tijd. 

En dat als ge dit geweldige cadeau krijgt van uw collega's, kunt ge besloten...'t zit wel snor daar ;)

En ondertussen? Geniet ge verder van mekaar. Maar gene paniek. 

We gaan niet al te melig doen. De volgende post wordt eentje met stiksels.