Bij Ida had ge zelf een kaartje gemaakt. 2. Want ge wist niet op voorhand of het dus
Ida of Kamiel ging zijn. Ge tekende dus een kaartje. In het gekende tekenprogramma WORD. (ahum)
Uwe drukker keek ne keer bedenkelijk, maar zweeg en drukte. Ne mens naar uw hart. Ge kreeg er redelijk wat complimenten over dus dacht ge: hey,ikdoedagewoonnognekeer.
Alweer in WORD. Want van andere programma's kent ge nog minder dan niets. Uwe drukker wist dat ge het meende dus keek zelfs niet meer bedenkelijk en drukte. Nog steeds ne mens naar uw hart.
Er was maar één probleem: ge wou werken met een concept. Maar al uw geweldige ideeën konde opbergen toen ge moest platliggen. Dus ge moest iets verzinnen dat niet al te veel inspanning koste om te zitten (zeer pijnlijke affaire), dus stikken was uitgesloten.
Ge maakte dan maar 2 stempels. Met ne naam en met uw concept:
De moustache. De snor.
 |
| kleur is tussen mosterdgeel en goud |
En ge stempelde een naam en een snor op doosjes en etiketten.
En ge vulde doosjes en zakjes met suikerbonen en smarties. (niet echt origineel maar dat kon je op den duur zelfs al liggend doen, ideaal gezien de
omstandigheden)
En toen zagde dit:
en ge besloot uw zus aan't werk te zetten. En die bakte en bakte en bakte tegen een strak tempo want ja, ge wou uw concept niet op voorhand prijsgeven.
Om maar te zeggen dat ge alles kunt regelen op een dikke week tijd.
En dat als ge dit geweldige cadeau krijgt van uw collega's, kunt ge besloten...'t zit wel snor daar ;)
En ondertussen? Geniet ge verder van mekaar. Maar gene paniek.
We gaan niet al te melig doen. De volgende post wordt eentje met stiksels.
