Pagina's

zaterdag 14 januari 2012

overdaad schaadt

Men neme 3 madammen, de ene al wat groter dan de andere. Men neme alsook 3 dochters wiens naam eindigen op een a. (liefst van't slag dat eerst wat onwennig naar elkaar kijkt) Men neme vervolgens een nieuw huis, nieuw stikmachine en veel koekjes met chocolade. Men neme tot slot een complete stikleek, een die denkt dat ze die fase gepasseerd is (pfff,oké...ik dus) en een met al redelijk wat schone ervaringen.
En men krijge dit:






veel omkeerbare sjakossen, een baby die niet meer wilt slapen, twee andere die bij elkaar willen blijven slapen en helaas: een jaloese ikzelve op het nieuwe huis en stikmachine en daardoor heel weinig koekjes over.

Ps: u begreep de titel niet? Bij deze hoop ik van wel. Ik emo-eter? Bijlange niet!

maandag 2 januari 2012

op is op

1 meter. Langer of groter zijt ge niet. Alsof dat niet klein genoeg is, knip ik een stuk uit u. Om een sjaal te maken.


Nu zijt ge nog maar 80 centimeter breed. Of lang. Of groot. Maar ik krijg niet genoeg van in u te knippen, Het geeft me zelfs voldoening. Leve de stofsm... Dus maak ik een clutch. Dankzij haar, voor haar.


Ik beaam: een aanrader. Maar ik krijg er nog niet genoeg van. Dus besloot ik u helemaal op te maken. Als einde van een nieuw jaar. Sjakke boem, helemaal opgebruikt. Maar wel met patroon voor het goede doel.


Een echte boleo. Als ge de handleiding volgt is het echt goed te doen. Serieus. Maar als ge ze niet volgt, en duizend andere dingen tegelijkertijd wilt doen, dan is het af en toe eens vloeken. Maar ge kent mij hé, ik kan heel stillekes vloeken ;)

En toen waart ge op. Compleet op. Maar ik wil er u wel voor bedanken. Ge waart de moeite!

maandag 26 december 2011

en toen...

...ging ik ne kussensloop maken.

Toen, dat is vandaag. En ik ging dat maken in een Afrikaanse stof die ik mee had gebracht uit Malawi. Toen ik nog niet stikte en nog aan het afstuderen was. Toen, dat is 8 jaar geleden.
Bij haar zag ik hoe ik het moest doen.

Hier ziet u hoe u het niet moet doen:
de scheefgeknipte zijde en de paspel zelf maken. Want het geeft dit (gevoelige kijkers zijn bij deze gewaarschuwd!)


En ja... de lat ligt recht, helaas.

Maar aangezien de stof me toch wat dierbaar is om zomaar in de restjesbak te gooien, besloot ik er een sjaaltje van te maken. Ge hebt gelijk dat ge lacht, van zoiets scheefs een sjaaltje maken, maar kijk: ik probeerde het toch.


Aangezien ik geen sjaaltjesmadam ben (eerder aanhanger van het dikkere wolwerk), besloot ik dit maaksel maar te herbenoemen: zeverlap voor de dochter.


Maar die veranderde plotsklaps in een roversdochter.


Kweet nog niet goed of ik daar al klaar voor ben. Toen gooide ik "het" alsnog in de restjesbak.
Toen, da's drie seconden geleden.

zaterdag 24 december 2011

lootje trek

De kinders in uw klas willen cadeautjes maken voor elkaar. Ge stemt dat democratisch. Ge trekt een jongetje van 6 uit de pot. Niet zo raar als uw klas vol zit met jongens en meisjes van ongeveer 6 jaar.
En ge begint na te peizen tot ge het licht ziet: een potlodenrol. Het kind tekent immers graag en daar hebt ge zelf al succeservaringen mee.

Ge hebt van die leerkrachten die alles schoon en op tijd hebben voorbereid. Hier zit zo een tegenovergesteld geval. Donderdag (de dag van de cadeautjes) ochtend stond ge om 5 uur op om snel snel snel die potlodenrol ineen te steken. (en als ge daarmee klaar waart, kunt ge nog wat strijken, dacht ge)Dacht ge want de rol kan de geschiedenis in gaan als meest losgemaakte potlodenrol ever.

Eerst had ge alles toegestikt en geen keergat gemaakt. Toe maakte ge er een, vergat ge het lintje er tussen te steken. Ge deed dan alles maar weer los want ge had verschrikkelijk scheef gestikt. Uiteindelijk slaagt ge er nog in 9 vakjes te maken in plaats van tien. Meer dan een uur later zat ge vol frustraties, beseft ge dat uwe trein niet rijdt wegens staking, dat ge al 5 minuten te laat zijt voor uw lift en dat ge u nog moet douchen.

Maar wie niet weet, niet deert (of zoiets): het jongetje van 6 was gelukkig




En de reden dat ge foto's trekt op uw dochter haar verzorgingsmat? Die strijk past niet meer in de wasmand dus ligt hier over heel de tafel. Te wachten.
En de reden dat de kleurpotloden in verkeerde volgorde zitten? Volgens mij is op dat ochtelijk uur is geen enkele mens in staat logisch na te denken.