twinning is winning?

Dat het tijd was om eens iets voor die ene zoon van u te maken.
En dat ge daar nu, ineens, plots en onverwacht, tijd én goesting voor had.

 

Maar dat de zus net dezelfde wou, daar had ge niet op gerekend. Het feit dat Ida in dezelfde pull kon als Osar (bewijs hieronder) maakte het wel wat makkelijker.

En voila, uw tijd en goesting draaide wat overuren (omdat overminuten nu echt een heel raar woord is, niet?)

Zin in herkleden hadden ze niet, ze moesten de wereld nog redden en dan van spiderman spelen en putten gaan graven op het veld.

We mogen blij dat ze even tot op het terras wouden komen ;)

stof: modecoupon
patron: Stof voor durf het zelvers 2, deze pull maar dan zonder knopen en in sweaterstof

Voor Kerst...eu...nieuwjaar

Strakke plannen maken, kijk, daar ben ik nu eens zeer goed in.
Lijstjes, plannen, schrappen, nieuwe lijstjes maken omdat het vorige niet mooi genoeg geschreven is of nieuwe lijstjes maken omdat je in de Hema net leuke to do blaadjes kocht en jouw net schoon overgeschreven lijstjes toch beter overkomen op een schoon blaadje,...
Strak, zo kennen de mensen me.

Vaak zo strak dat het onuitvoerbaar is. Soms lukt het toch nog net. Meestal niet.
Maar zo kennen de mensen me echt.

Zo ging het ook met dit kleedje.
Een echt kerstkleed. En het is klaar tegen nieuwjaar.
(zo slecht is dat nog niet, als  je bedenkt dat Tom al 2 jaar op zijn zelfgemaakt vaderdagscadeau zit te wachten)

Ik maakte de Sam-Lotte-Claire met kraagje. Denk ik. Dat kraagje ben ik zeker. Maar de rest... eerlijk? Serieuze zoektocht op het patronenblad!

Een andere zoektocht, die naar de perfecte biais, eindigde in een experiment. (merci Dorothy voor de medewerking) Waardoor ge nu meters biais hebt. Maar echt, meters!

Voorts liep alles volgens een strak plan, ge had zelfs al het perfecte giletje in huis en een alternatief voor een strik. Want strikken leggen, da's pas een uitdaging voor jou.

Voor u mijn dochter verdacht van enige poppenliefde...met de lach platgetrapt :)

De broer is alvast fan :)

fan

Ik ben fan.
Van veel (een opsomming zou ons te ver leiden)
en ook van Griet.
Vooral van haar tweede boek.
Zowaar nog beter als het eerste.

Ik maakte die pull, met knopen.
Knopen die op een kleed stonden van mij. Duidelijk geplaatst door een man of een vrouw met een tietencomplex. Serieus. Dus direct afgehaald. En bijgehouden.
En kijk nu. Dat kleur. Just hetzelfde als het lijf van de pull.

Die dochter van mij was content. Nadat ze dat eerst niet was. Uiteraard. Maar bleek dat de pull zacht genoeg was naar haar wensen (oef!)
We zijn ook druk bezig om haar manieren te leren zoals benen toe met ne rok
maar of we er in slagen?