ukkepukken

Ik kocht deze stof om een kleedje te maken voor Ida. Echt, er waren er mij velen voor :)
't kind draagt niet graag kleedjes en ook al is dit een fase (pls, toe zeg dat het een fase is), ze vindt er niets meer aan, aan deze stof. En laat dit nu een stofje zijn waar ge geen 10 jaar mee kunt wachten om er iets van te maken.

Dus...is't voor ukkupuk.
Ukkepuk kan me nog niet tegen spreken, kan nog geen pruillip trekken en zal vooral 's morgens geen scène maken als ik iets aantrek dat hij/zij niet mooi vindt. Aha!
(allez of uittrek in't geval van de slaapzak)

Daarbij komt, dat ik na Oscar 8 volle maanden dacht dat ik maar 2 kinderen wou. En dus alle kleren, slaapzakken,...weggaf/verkocht/... tot ik bij bewustzijn kwam :)
Maakt dat ukkepuk welgeteld 1 body, 1 T-shirt en 2 kleedjes heeft. Ook als't ne jongen blijkt te zijn.
(en een paar onpare kousen niet meegeteld)

Dus kunnen we maar beter in  actie schieten. Al moet je daar niet te veel van verwachten, want ik moet me rustig houden op doktersbevel.

stof: nuts for dinner - Michael Miller + achterzijde gewoon in de ruitjes
knopen + blinde rits: veritas
patroon: ava - LMV (maart/april 2015)
voering: tetradoek + deken

mei = jarig

Ida werd vier!

en hier 1 - 2 - 3

Oscar werd twee!

en hier 1

en we vierden dat met liefde, vriendschap en zon rondom ons.
(ohja ook met cadeautjes, zelfgemaakte taart en kronen)

vijgen na Pasen

Als u lijf eigenwijs zijn (of haar?) eigen goesting doet en ge kunt er u alleen maar (helaas letterlijk) bij neerleggen, dan lopen er dingen uit de hand.
Of ze worden uitgesteld.
Wreed lang uitgesteld.

Zo lang uitgesteld dat het even de moeite niet meer is om er aan verder te werken. Een herfstig rokje in de paasvakantie?
No way, dus gingen we maar voor een paasrokje.

Enige voorwaarde, na zolang niet meer stikken, ik wou instant resultaat. Nietske uitdaging, nietske nieuws onder de zon (alhoewel, zo'n simpel rokje maakte ik nog nooit), gewoon ik en mijn stikmachine.

oké en een jengelende Oscar. Want die is ziek. Wij wisselen elkaar graag af :)

Maar dit geheel terzijde. Ik stel u bij deze een tweede paasdagrokje met als toepasselijk thema bunny tales voor.
En dat laatste is geheel toevallig.

de achterkant

met bijpassende biais afgewerkt. Ook geheel toevallig gevonden in mijn bakje vol biais. 

 

 En de dochter? Content. En da's eerder uitzondering als regel als't over rokken gaat.'t kind heeft immers een zware voorkeur voor skinny jeans en kaptruien. Volgende uitdaging? Een stof/patroon vinden voor haar verjaardagskleed. Kleed. Want de moeder wil nog niet toegeven. Nog niet ;)

daad bij woord voegen

Op dit moment ben je op een feestje, ergens in een wonderschone villa.
Geen villa van rijke mensen maar gewoon de villa.

Daar vier je feest voor iemand heel bijzonder.
Iemand die je na aan het hart ligt.

iemand die het waard was om uwe kalender ruim voor deze dag te nemen, 40 dagen voor vandaag uit te tellen, 40 vrienden te mailen en deze uit te dagen om elke dag van deze geweldige veertigdagenperiode iets op te sturen dat aan haar deed denken, dat allemaal zonder dat ze van iets wist.

Ge zijt in uw leven nog nooit meer dan 40 dagen op voorhand met iets bezig geweest
en ge hebt ook nog nooit zoveel moeite moeten doen om te zwijgen

maar soms moet je iemand verwennen die steeds een ander verwent.

tot daar het goede nieuws. Ge had u zelve ook bij die veertig vrienden gerekend maar daar bleef het bij. De datum dat ik iets moest versturen lag ik te slapen, te rusten, over te geven of gewoon dwaas te wezen.
Gelukkig waren de andere iets plichtsbewuster dan jezelf.

Maar kijk, vandaag op het feest kan je toch nog iets afgeven.
In december maakte je een eerste lichtjesslinger, passend in uw zwart wit idee.



Helaas lieten alle lichtjeshouders los. Allemaal, stuk voor stuk. dus je mailde wat rond en kreeg een nieuwe handleiding toegestuurd en ging vandaag weer aan de slag.
Het mocht wat meer kleur hebben voor haar...

Happy birthday!

lichtjes: Lolalilie
zwart/wit papier: Ava
gekleurd papier: Action

over de draad terug oppikken

Meer dan een maand was het hier stil.

Stiller dan muisstil. En neen, geen stilte voor de storm.
Gewoon rustnemende stilte.

Zo van die stilte die je doet nadenken. Over wat je wil. En niet wil.
Misschien vooral dat laatste.
Helaas luistert het lijf niet altijd naar het hoofd. En wat je niet wilt, gebeurt soms toch.

Eigenwijs in al zijn facetten, zegt 't lief dan. Hij draait daarbij eens geweldig met zijn ogen. Hij is daar (en gelukkig nog in tal van andere dingen) zeer goed in.
Maar laat me ook alleen met mijn stilte.

En rust.
En die was nodig.

En ik schrijf dit om te melden dat ik de draad weer opneem.
En dat niet alleen doe. Want ergens in mij groeit er nog een mini-mensje.

Die ervoor zorgt dat ik moet rusten en bekomen.
En ik heb besloten daar mijn tijd voor te nemen. Want echt, 3 keer geen roze wolk als je zwanger zijt, dan kan je maar beter genieten van uw miserie.
Maar ook echt, mijn tijd nemen is relatief hé. Op't einde van de rit moet dat mini mensje er gewoon met tien tenen, vingers (ook liefst tien) en een lach ter wereld komen. En doorslapen. Dat liefst ook.

Zodat ik er echt van kan genieten :)