mevrouw vlecht en mijnheer staart

Zon, ijs, short en ewa vlechten in uw haar.
Wat moet een meisje van 4 nog meer hebben?

Ahja een skatebord, gebroken arm en een Sky top.
Gemaakt uit een luchtig petit panneke.
Dat eigenlijk te nipt was voor dit project. Dus geen beleg, maar afgewerkt met biais en paspel.

 

 

Soms moet dat niet meer zijn dan simpel. En schoon.
Ahja en de titel?

Zon, ijs (dat ge dan uiteindelijk niet lust) short (eu of pamper, what's in a name) en een staart. (Want voor vlechten is zijn haar echt te kort)
Wat moeten 2 jarigen jongens nog meer hebben?

stof: petit pan
patroon: sky top, La maison Victor, editie 4 van 2015

en toen was het...rustig?!

Eerst was er de verplichte rust.
Dan was er de fase van het gezaag en geklaag.
Toen volgde die van uit handen moeten geven wat je niet uit handen wou geven.
Dus staken er frustraties de kop op.
Gevolgd door alweer een fase van geklaag en gezaag.

en toen...vielen alle stukjes eindelijk op zijn plaats.
en hoopt ge dat met de grote vakantie die nadert, ook de rust in uw kop komt.
Zodat ge uw lijf ook kunt laten rusten.
Iets dat ge eigenlijk al 6 weken moet doen en waar ge u al 6 weken tegen verzet.
Tot gisteren.

Ge zijt eindelijk mentaal klaar om u te luisteren naar uw lijf. Wat een gevecht was me dat.

en met de rust in uwe kop, keert de rust in huis weer terug.
hoopt ge toch ;)

Letterlijk, met wat nieuwe kussens. Voor de dochter.
Want die brak haar arm en stal de weinige kussens uit uwe zetel. Alwaar gij rust.

Om zin 2 voor te zijn, ging je aan de slag.
Ida koos stoffen, een bond allegaartje.
En gij maakte de kussens.
Perfect deal :)

stof: Nuts for dinner, bootjes zijn Lily Balou bij mondepot.be, flamingo's (geen idee), effen katoentjes van bij stoffen van Leuven
kussens: action

En Ida? Die moet nu nog 3 weken gipsen. Maar nu die paars is (sinds deze donderdag), vindt ze het niet meer zo erg.

ukkepukken

Ik kocht deze stof om een kleedje te maken voor Ida. Echt, er waren er mij velen voor :)
't kind draagt niet graag kleedjes en ook al is dit een fase (pls, toe zeg dat het een fase is), ze vindt er niets meer aan, aan deze stof. En laat dit nu een stofje zijn waar ge geen 10 jaar mee kunt wachten om er iets van te maken.

Dus...is't voor ukkupuk.
Ukkepuk kan me nog niet tegen spreken, kan nog geen pruillip trekken en zal vooral 's morgens geen scène maken als ik iets aantrek dat hij/zij niet mooi vindt. Aha!
(allez of uittrek in't geval van de slaapzak)

Daarbij komt, dat ik na Oscar 8 volle maanden dacht dat ik maar 2 kinderen wou. En dus alle kleren, slaapzakken,...weggaf/verkocht/... tot ik bij bewustzijn kwam :)
Maakt dat ukkepuk welgeteld 1 body, 1 T-shirt en 2 kleedjes heeft. Ook als't ne jongen blijkt te zijn.
(en een paar onpare kousen niet meegeteld)

Dus kunnen we maar beter in  actie schieten. Al moet je daar niet te veel van verwachten, want ik moet me rustig houden op doktersbevel.

stof: nuts for dinner - Michael Miller + achterzijde gewoon in de ruitjes
knopen + blinde rits: veritas
patroon: ava - LMV (maart/april 2015)
voering: tetradoek + deken

mei = jarig

Ida werd vier!

en hier 1 - 2 - 3

Oscar werd twee!

en hier 1

en we vierden dat met liefde, vriendschap en zon rondom ons.
(ohja ook met cadeautjes, zelfgemaakte taart en kronen)

vijgen na Pasen

Als u lijf eigenwijs zijn (of haar?) eigen goesting doet en ge kunt er u alleen maar (helaas letterlijk) bij neerleggen, dan lopen er dingen uit de hand.
Of ze worden uitgesteld.
Wreed lang uitgesteld.

Zo lang uitgesteld dat het even de moeite niet meer is om er aan verder te werken. Een herfstig rokje in de paasvakantie?
No way, dus gingen we maar voor een paasrokje.

Enige voorwaarde, na zolang niet meer stikken, ik wou instant resultaat. Nietske uitdaging, nietske nieuws onder de zon (alhoewel, zo'n simpel rokje maakte ik nog nooit), gewoon ik en mijn stikmachine.

oké en een jengelende Oscar. Want die is ziek. Wij wisselen elkaar graag af :)

Maar dit geheel terzijde. Ik stel u bij deze een tweede paasdagrokje met als toepasselijk thema bunny tales voor.
En dat laatste is geheel toevallig.

de achterkant

met bijpassende biais afgewerkt. Ook geheel toevallig gevonden in mijn bakje vol biais. 

 

 En de dochter? Content. En da's eerder uitzondering als regel als't over rokken gaat.'t kind heeft immers een zware voorkeur voor skinny jeans en kaptruien. Volgende uitdaging? Een stof/patroon vinden voor haar verjaardagskleed. Kleed. Want de moeder wil nog niet toegeven. Nog niet ;)