Pagina's

zondag 13 januari 2013

Snot

Men neme groene of gele snottebellen. Van die dikke slierten. Ge kunt er net niet aan met uw tong. Maar als ge lang genoeg wacht wel. Awel. Die. Neemt. Ge.

En oftewel eet ge ze nu op. Of wrijft ge ze aan uw broek, zetel,... Of vangt ge ze met ne zakdoek.
En die zakdoek vist ge uit uwe zak. Meestal 't geval. Of hebt ge dan genomen uit een zakdoekendoos met hoes. Sinds een week hier af en toe het geval.

 Recept 16 uit Zo geknipt, maar dan anders. Met toile cirée en niet omkeerbaar.

En als ge sjans hebt, steekt er ook zoiets in min formaat in uw sjakos. Ik heb de mijn allemaal weggegeven.
Maar dat geneert niet, ik heb een lange tong ;)



donderdag 10 januari 2013

potlodenrol

Al sinds 2008 een groot succes
(of in mijn geval 2011 en af en toe een minder groot succes)

Op zich niets speciaals...

Maar als ge daar de naam van uw dochter op hangt, kunt ge alleen maar gloeien van trots en concluderen dat 2013 geweldig kleurrijk zal worden ;)


maandag 7 januari 2013

iets met blauwe bollekes

Kent ge ze nog? Die zus van mij?

Ze vroeg een GSM-hoesje
Dus ik vroeg de afmetingen.

Daar bleef het bij. En af en toe ne keer een steek onder water over hoe lang ze al niet moet wachten op dat hoesje. En dan één terug over dat ik nog steeds wacht op haar maten. Van de'r GSM hé.

Tot vandaag. De maten werden doorgegeven. Eindelijk. En het hoesje werd gemaakt. Eindelijk.


Maar dat niet alleen. Ge liet u eens gaan. 
Aangezien ge nog geen label hebt, stopte ge er iets blauws met bollekes tussen. 
Aangezien uw zus al lang had moeten wachten, maakt ge nog iets. Ook met blauwe bollekes: ertussen en erin ;-)




oranje stof: Ikea
groene bollekesstof: Modecoupon, Sint - Niklaas
groene stof: werkelijk geen idee meer over
dat met blauwe bollekes: Hema
zakdoekjes: Casa
patroon zakdoekenhoesje: So Filles
patroon GSM: uitgevonden

Pst: Kent ge mijn verhaal van de sjaal nog? Zelfs mevrouw/mijnheer Veritas reageerde. Tss, hoe zot is dat!

zaterdag 5 januari 2013

zondag = bezoekdag

Morgen komen er hier 2 vriendinnen op bezoek. Van 't slag dat ge niet veel ziet maar als ge ze ziet is't met pannenkoeken, chocomelk, veel gelach en spijt in't hart dat altijd zolang duurt voor ge ze ziet. Maar morgen is't nog eens van dattum. En ge kijkt daar naar uit. Echtentechtig waar.
Te meer omdat ze nog niet op de hoogte zijn van uwe "toestand". Ja mannekes, die verwachten een groot, slank en blond iemand (ahum, ahum, ahum) die zullen nogal verschieten ;)

Om dat verschieten wat op te vangen maakte ik cadeautjes. Wat kan ik nog niet vertellen. Ahneen. Maar de verpakking wel al. Ahja.
Ook zelfgemaakt. Via tinternet en mijn logisch verstand (ahum, ahum, ahum..is dat nu de tweede keer dat ik hier de waarheid verdraai in één bericht?)

Van papier, plakband en een lintje.


't voelt nogal babyborrelachtig aan. Kweetet. Die kleuren. Tsss. Dat steken we dan op de hormonen. Goed?

Voor wie wil, leg ik het stap voor stap uit. En dan kiest ge zelf maar uw kleuren.

vrijdag 4 januari 2013

een sjaal met een verhaal

Zet u. Op't gemak. Want hier lees je over de sjaal met een verhaal.
of omgekeerd.

Het verhaal over de sjaal.

't begon allemaal met een bezoek aan de Veritas. En een grote bol oranje wol. Toen ge die zag liggen en naar uwe eigen sjaal keek, dacht ge: tijd voor ne nieuwe.
Ge zag uzelve al met een gehaakte cirkelsjaal zitten met een kop koffie ergens op een terras bij winterse temperaturen.Ge hebt een geweldige fantasie, want ge lust helemaal gene koffie.

Dus ge begon eraan, te haken. Toen hij bijna af was, bleek hij nogal strak rond uwe nek te zitten. Zo strak dat ge na ne minuut al wat blauw aanliep en ge Tom moest roepen om u te bevrijden.
Zo gezegd, zo gedaan. Ge trok gans uw haaksel terug af. En ge besloot ne gewone sjaal te haken.

Bleek dat ge er ene mee kom doodslaan. Echt dood. Nu dat was niet precies een goed voornemen voor 2013. Dus ge trok den boel nog eens uit en ge ging breien.

Iemand leende uw grote breinaalden, zette u op en ge waart vertrokken. Om te ontdekken wanneer uwe bol op was, dat diene sjaal veel te breed én te kort is. En dat ligt niet aan uwe nek, voor de duidelijkheid.

Dus ge trok het allemaal voor de laatste keer uit en ge begon opnieuw.
12 steken steeds: 2 R en 2 averechts en na 2 rijen wisselen. Of zoiets.



En nu is hij af. Eindelijk. En het verhaal zou een happy end kunnen krijgen, ware het niet dat diene sjaal veel te warm is voor deze winter of omgekeerd.