of omgekeerd.
Het verhaal over de sjaal.
't begon allemaal met een bezoek aan de Veritas. En een grote bol oranje wol. Toen ge die zag liggen en naar uwe eigen sjaal keek, dacht ge: tijd voor ne nieuwe.
Ge zag uzelve al met een gehaakte cirkelsjaal zitten met een kop koffie ergens op een terras bij winterse temperaturen.Ge hebt een geweldige fantasie, want ge lust helemaal gene koffie.
Dus ge begon eraan, te haken. Toen hij bijna af was, bleek hij nogal strak rond uwe nek te zitten. Zo strak dat ge na ne minuut al wat blauw aanliep en ge Tom moest roepen om u te bevrijden.
Zo gezegd, zo gedaan. Ge trok gans uw haaksel terug af. En ge besloot ne gewone sjaal te haken.
Bleek dat ge er ene mee kom doodslaan. Echt dood. Nu dat was niet precies een goed voornemen voor 2013. Dus ge trok den boel nog eens uit en ge ging breien.
Iemand leende uw grote breinaalden, zette u op en ge waart vertrokken. Om te ontdekken wanneer uwe bol op was, dat diene sjaal veel te breed én te kort is. En dat ligt niet aan uwe nek, voor de duidelijkheid.
Dus ge trok het allemaal voor de laatste keer uit en ge begon opnieuw.
12 steken steeds: 2 R en 2 averechts en na 2 rijen wisselen. Of zoiets.
En nu is hij af. Eindelijk. En het verhaal zou een happy end kunnen krijgen, ware het niet dat diene sjaal veel te warm is voor deze winter of omgekeerd.
