nachtleven

Oscar is groot (en ook wel een beetje dik, al ben ik de enige die dat mag zeggen).
Oscar is lief (en de liefde tussen hem en zijn zus is onbeschrijfelijk, wijlen onthouden dat, 't staat in ons geheugen gegrifd, voor als ze elkaar beginnen aan te vallen).
Oscar is schattig (en nu vooral aan't brabbelen, bellekes aan't maken, dadadadada aan't zeggen en lachen hé).
Maar Oscar is vooral geen slaper.

Ik heb nog nooit zo'n zwaar nachtleven gehad. Dit weekend werd hij dan nog eens ziek. En toen sliep bij in totaal 12 u. Op een heel weekend. En ik dus ook.

Maar hij is lief. En als hij wakker is, is hij (na een tijdje) ook vrolijk.
Maar ge moogt er gerust op zijn ik spreek hem op zijn gedrag aan, binnen een jaar of 15, als hij wilt uitslapen ;)

Dit gezegd zijnde, komt ge hier niet om te lezen hoe weinig ik slaap en wilt ge een naaisel zien. Liefst 2, maar daar doe'k niet aan mee ;)

(tussen haakskes, ge moogt mij wel een update van thuis geven, want ik kan niet meer volgen hé, da's zowat mijn ikvalinslaapvoortvuur!)

Dus een naaisel. Voor de zus. De wulpse.
Om 2 redenen: dankbaarheid en fierigheid. Het laatste omdat ze terug studeert.

En vanaf heden in stijl.

Met een vinktas

Met een kleinere bodem, perfect voor een classeur. En langs binnen wat zakjes met elastiek. Om toch wat orde in de chaos te scheppen. 

 Succes!

ik heb nog nooit...

Ken je dat spelleke? Awel ik heb een aantal dingen nog nooit gedaan, die de meeste mensen onder jullie wel al deden. En omgekeerd. Maar die ga ik hier niet allemaal publiceren. Ahneen, ziet dat ik er één vergeet en dan peizen jullie verzekerst: WTF? En dat heeft die Sofie wel al gedaan ofwa? Of dat meent ge niet, dat die zo'n seut is dat die dat nog nooit heeft gedaan. 

Mijn internetimago zou een deuk kunnen krijgen.

Maar waar ik wel voor uitkom is dat ik nog nooit een dekentje maakte. Ik volgde al eens bij de tiretten een DITje hierover. Lang geleden, maar maakte toen een sjaal.

Maar nu maakte ik een dekentje.

Met fleece.

En zelfgemaakte paspel.

Wat ik me had voorgenomen nooit meer te doen want 't sop is de kolen niet waard, maar ja af en toe moet ge eens afwijken van uw principes hé.

Maar het ging over een dekentje. Een zacht.

Dat werd dan ook getest

...door een dochter die moest doen alsof ze sliep...

...en door een zoon die het dekentje meteen wou opeten.

 

Er piepten een paar voeten uit die de mama dan weer zou opeten (maar hé, ik heb nog nooit...)

Voor baby Sander. Alstublieft

 

Merci Griet

en ook wel merci tiretten

want u kon het al her en der lezen: Griet kwam langs bij de tiretten.

Niet gewoon eens zien of we wel allemaal flink ons best deden, neen, ze ging ons een avond helpen met de basisjurk uit haar boek.

Ge kunt u wel inbeelden dat ik een beetje zenuwachtig was, azo een BV onder de tiretten,...

Geregeld kregen we een mailtje om zeker te zijn dat we onze stof al geknipt te hebben. Goed voorbereid begon ik eraan onder het avondeten. Echt. Letterlijk. Net voor de spaghetti op tafel kwam, zo goed voorbereid was ik wel (want erna...ik mag er niet aan denken ;)

Groot was de schaamte (serieus mijn kaken zien er nog rood van) toen Griet bij mij ne keer keek hoe het ging. Een grote inkeping onderaan mijne rok (ongevraagd hulp gekregen van Ida) om maar te zwijgen van mijn naadwaarden die ik er op goed gevoel had bijgeknipt. Volgens mij deed ik het de helft van den tijd niet alleen op mijn goed gevoel maar ook nog met mijn ogen toe. Letterlijk.

Allez kortom, ik sloeg een geweldig figuur maar los daarvan...

Een oprechte merci Griet, want ik heb een jurk met een echte blinde rits en een dochter die keifier is op haar moeder.

En met mijn schaamrode wangen komt het ooit ook nog goed.

 

 

 

Stof en blinde rits: Veritas

Basisjurk uit stof voor durf hetzelvers. 

den trouw (part 3)

Gelijk beloofd hier al deel 1 van de elkedagvandeweek post.

Ik vertelde er al hier over...

maar dan nu eindelijk de bewijzen
Eerst was er een eerste samenkomst, daar hebt ge geen foto's meer van.
Ge hebt iedereen gemeten en dan kon je er aan beginnen.
2 kleedjes en 3 hemden.

 Dan was er een grote pasbeurt!

  

En toen was't voor echt!

Met een geweldig schoon koppel

en al even geweldige bruidskindjes

die zelfs als ze er niets van snapten, geweldig braaf waren :)

En af en toe kwam die dochter van u zelfs fotogeniek uit de hoek

Maar echt lachen deed ze pas als ze mocht lopen!

 E & K, merci dat ik een deeltje mocht uitmaken van jullie schone dag :)

Patroon hemd: Gingerbread van Homemade mini couture (lang, smal patroon)
Patroon kleed: Anna van coupcoup
stof: stoffen van Leuven
knopen: Veritas

die ochtend bij de bakker

(ter info alle j's zijn r's en de s zegt ze heerlijk lispelend..een beetje hé)

zei Ida
- mama, heeft die meneej een piemel? Een gjote zoals papa?

Ida schreeuwde ook
- ela mama! Mij niet slaan hé!

Ida fluisterde ook eens:
- de jeuzen slapen...ssst...meneej! (en toen werd het roepen)  niet babbelen hé, de jeuzen* slapen!

wist Ida
- mama, in de winkel kjijg ik een snoepje hé.

maar Ida zei ook eens tegen een nogal colalightbreakachtige kerel achter mij

- da's mijn mama hé. En die heeft een dikke poep.

Ge verstaat dat wij ongelooflijk content zijn dat er in onze dichte omgeving 3 bakkers zijn, zodat we haar geklap wat kunnen spreiden.

En dit gezegd zijnde: I'm alive and kicking en vanaf morgen zie je hier ELKE dag een maaksels verschijnen (of dat is nu toch mijn plan...)